Hier beneden is het niet, maar komt het wél

Oorlog, onrecht, onrust. Zo kun je het jaar dat bijna geschiedenis is geworden wel samenvatten. Oekraïne, Rusland, Israël, Gaza, Soedan; het zijn namen die het afgelopen jaar niet uit het nieuws waren weg te denken.

Dat omzien naar wat er in de wereld allemaal gebeurde in het afgelopen jaar, maakt een dag als deze niet zonnig. Het jaar 2025 verdwijnt straks in een mist van bloed, vuur en rookdamp.

En dan hebben we het nog niet eens over al dat leed dat we vaak klein noemen. Maar juist dát leed voelt voor ons als kwetsbare mensen vaak veel groter dan een oorlog ver weg.

In 2025 werd niet meer gesproken over ontwapening, over bewapening des te meer. De tientallen miljarden die eraan werden uitgegeven, zijn nog maar het begin, zo wordt gezegd. Over de orderboeken van de wapenindustrie hoeven we dus niet bezorgd te zijn. Of juist wel, omdat ze thermometers zijn van oorlog en vrede.

Ondertussen prijst Trump met name zichzelf. Poetin bedreigt vooral anderen. De een pocht over de oorlogen die hij zou hebben beëindigd, de ander over oorlogen die hij zomaar kan beginnen.

Nee, hier beneden is het niet, dat paradijs waarin wolf en lam met elkaar spelen. Maar hier beneden komt het wél, zegt Jesaja. Die wereld waarin een jochie de wolf, het lam en de leeuw zal weiden. En lees er vooral niet overheen dat in Jesaja 11 staat dat het jongetje klein is.

Een zoethoudertje, vindt de een.

Een mooi, maar onrealistisch sprookje, zegt de ander.

Nee, zegt Jesaja, het is geen zoethoudertje en het is ook geen sprookje. Het is een visioen van de komst van het Messiaanse vrederijk dat nog steeds niet aangebroken is.

Maar komen zal het. Enkel en alleen vanwege dat andere Lam, het Lam Gods. Voor iedereen die in Hem gelooft, is Hij de Vredevorst, Die de vrede gebieden kan. In mijn ziel en op de aarde.