Als u worstelt om lage ge­dachten uit uw hart te verbannen. Als u ’s avonds zit en weent over het mislukken van uw pogingen, omdat u de dag niet doorgebracht hebt zoals u hem had willen doorbrengen, dan ziet de Heere uw verlangens en hoort u treuren. Evenals een moeder met tere zorg naar haar kind kijkt als het begint te lopen, zoals zij glimlacht over de gebrekkige pogingen van het kind en haar hand uitsteekt om te helpen, zo heeft God een welbehagen in uw streven naar heiligheid, in uw verlangen om zonde te overwinnen, in uw zuchten en wenen om verlost te worden van de banden van het bederf.

God zegt: „Ik leerde Efraïm gaan; Hij nam hen op Zijn armen”, en op dezelfde wijze onderwijst Hij ook u. Ik zal u zeggen wat Hem het meest van alles behaagt: het is als u komt tot Zijn dierbare Zoon en zegt: „Heere, er is iets wat mij zegt dat er voor mij geen hoop is, maar ik geloof niet aan die stem. Ik lees in Uw Woord dat Gij niemand die tot U komt, zult uitwerpen, en zie, ik kom! Ik ben de grootste zondaar van allen die gekomen zijn. Maar, Heere, ik geloof uw belofte; ik ben onwaardig, evenals de duivel zelf, maar, Heere, U vraagt niet naar waardigheid, U vraagt slechts naar kinderlijk vertrouwen.”

Charles Haddon Spurgeon,
predikant te Londen

(”Oproep en aanmoediging”, 1884)