Geplaatst:30 aug 2008 08:53 - Gewijzigd: 30 aug 2008 08:53

Proppen in een auto

Probeer in drie dagen liftend in Parijs te komen. Dat is de uitdaging waar Magneetredacteur Gerald Harbers voor stond. In een serie artikelen doet hij verslag van zijn belevenissen. Vandaag deel 8: de laatste etappe.

Gaap. Oef, wat ben ik moe na een nachtje van een paar uur op een bankje. Rond 2.00 uur werd ik afgezet door Marc Skinner, die me de avond ervoor een lift gaf. Nu ben ik ruim 100 kilometer ten zuiden van Parijs. Mijn horloge vertelt dat het rond halfzes is. M’n achterwerk voelt aan alsof het van hout is. Waarschijnlijk zitten er in het bankje twee kuiltjes op de plek waar ik gezeten heb.

M’n eerste gang is naar het toilet. Daarna is het tijd voor een ontbijt. De brug met restaurants over de snelweg waar ik de afgelopen nacht al overheen wilde, is nu open. Glimmende croissants en gebakken eieren wachten op eters. Ik ben de eerste vandaag. Een glas jus d’orange, een croissant en een kop koffie later is het tijd om te zoeken naar een nieuwe lift. Richting Parijs.

Het is nog vroeg, halfzeven. Ik geef mezelf niet veel kans. Maar niet getreurd, ik heb de hele dag om de laatste 100 kilometer te overbruggen. Een vrachtwagenchauffeur moet me teleurstellen, hij heeft z’n dochtertje bij zich omdat ze vakantie heeft. Een stelletje (rond dit tijdstip al verliefd aan het doen!) heeft geen oog voor me.

Half twijfelend steek ik m’n duim op voor een bomvol Mercedesbusje. En zowaar, het busje stopt. De chauffeur: „Waar moet je heen?” „Naar Parijs”, is het antwoord. „Wij ook. Als je die lui achterin wakker maakt en vraagt op te schuiven, kun je mee.” Ik open de schuifdeur; een neger rolt er bijna uit, kijkt me slaperig aan en doet z’n benen opzij zodat ik kan passeren. Z’n buurman bromt wat en draait zich naar het raam. Voor mij blijft er ruimte over op de bank. Ik moet alleen wel scheef blijven zitten omdat er een aantal peddels in de auto ligt.

De zeven jongens, in de leeftijd van 17 tot 19 negentien jaar, komen uit Frans-Guyana en zijn enkele weken in Frankrijk. „We doen mee aan een toernooi voor waterpolo in kajaks.” De zeven heren moeten naar Orly, een van de luchthavens van Parijs.

Rond acht uur arriveren we daar. Ik ben in Parijs, 22,5 uur nadat ik in Nederland begon.

Dit is de laatste aflevering in een serie.