Zoektocht naar objectief advies over geldzaken

Column Gerhard Hormann
Verhuizen: een ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven. beeld ANP, Bas Czerwinski

Hoewel ik niet ben opgeleid als financieel adviseur, krijg ik regelmatig vragen voorgelegd die betrekking hebben op geldzaken. Soms is dat spitsroede lopen.

Zo herinner ik me de recente vraag van een lezer die twijfelde of hij toch niet de overstap zou moeten maken van het huurhuis waarin hij nu met zijn gezin woont, naar een koophuis.

Hij had na lang zoeken een betaalbare woning op het oog, maar vroeg zich tegelijk af of hij als vijftiger niet te oud was voor een dergelijk avontuur. De maandlasten zouden ongeveer gelijk blijven, maar qua leefruimte was het allemaal net iets krapper.

Dergelijke vragen behandel ik altijd met de grootste mogelijke omzichtigheid, al was het maar omdat het makkelijk oordelen is vanaf de zijlijn. Bovendien wil ik niet graag de persoon zijn die iemand nét dat laatste zetje geeft in misschien wel de verkeerde richting. Dus begin ik mijn verhaal steevast met de mededeling dat elke situatie anders is en dat het altijd gaat om maatwerk.

Verhuizen

Nog belangrijker is dat er zelden een oplossing is met louter voordelen. Door te verhuizen zou de persoon in kwestie nooit meer worden geconfronteerd met een huurverhoging en ook niet langer het frustrerende gevoel hebben achter het net te vissen op de huizenmarkt.

Tegelijk zou onderhoud van de woning voortaan geheel voor eigen rekening zijn, inclusief alle noodzakelijke verbouwingskosten voordat het nieuwe huis geheel naar wens is.

Voor een goed advies moet je op de hoogte zijn van alle ins en outs, van het inkomen nu en in de toekomst, van de vooruitzichten op werkgebied en de wensen en verwachtingen die horen bij de naderende pensioendatum. Een verhuizing is zo’n ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven dat je in dit geval misschien wel het beste met het hele gezin om de tafel kunt gaan zitten met de vraag hoe zij tegen de plannen aankijken.

Een van mijn stokpaardjes is dat mensen bij het inwinnen van advies nogal eens krijgen waar ze om vragen. Daarmee bedoel ik dat je heel zorgvuldig moet bepalen tot wie je je wendt. Een onafhankelijke tussenpersoon zal zich in het gunstigste geval laten leiden door de wensen en mogelijkheden van de klant, maar die objectieve blik is niet iedereen gegeven.

Lastig

Zo zul je doorgaans een ander antwoord krijgen van een blije huurder dan van iemand die prat gat op een eigen woning. Datzelfde geldt wanneer je je vraag voorlegt aan een ondernemer of aan iemand die al zijn hele leven in loondienst is bij hetzelfde bedrijf.

Dat principe werkt al op microniveau als het gaat om de vraag tot welke ouder de kinderen zich wenden wanneer ze voor een lastige keuze staan. Gekscherend zeg ik wel eens dat mijn vrouw de zachte heelmeester is, terwijl ze bij mij de harde waarheid te horen krijgen. Dat is natuurlijk overtrokken, maar mijn echtgenote toont meer begrip en is diplomatieker, terwijl ik tamelijk plompverloren alle voor- en nadelen opsom. Het juiste advies zou dus in elk geval moeten zijn om meerdere mensen om raad te vragen en uiteindelijk zélf de knoop door te hakken.

De auteur is publicist. Voor eerdere columns zie rd.nl/hormann. Reageren? hormann@refdag.nl