Zien en gezien worden in het Lagerhuis

Zelfs de honden in Westminster geven uiting aan hun aanhankelijkheid aan de Europese Unie. Einde brexit, waf! beeld AFP, Oli Scarff
6

Zien en gezien worden. Een kerkvader zag het als de kern van de wereldgelijkvormigheid. Het is de wereld die draait om de mens, en vooral dan om die ene mens: ik en mijzelf. Als dat eeuwen geleden zo was, zal dat vandaag niet anders zijn.

In de wereld van de media werkt het in elk geval nog steeds zo. En de politiek is er evenmin een uitzondering op.

Het Britse Lagerhuis kwam deze week terug van het zomerverlof en in één klap was het weer een groot theater. Welbespraakte mannen en vrouwen proberen elkaar te overtuigen, wat natuurlijk niet lukt. Emotie maakt plaats voor frustratie. Lachsalvo’s worden gesmoord in boze uitroepen. Wie vermaakt wil worden, wordt in het Lagerhuis op zijn wenken bediend.

Het is hard werken om hier een boodschap over te brengen. Zien en gezien worden is dan bittere noodzaak.

Labourlid Dhesi slaagde er deze week in toen hij premier Johnson tot de orde riep. Hij is een sikh-gelovige die met zijn tulband sowieso al wordt gezien. Het emotionele standje aan de premier omdat die vorig jaar vrouwen in boerka’s „brievenbussen” en „bankrovers” noemde, kreeg luid applaus.

Ook in dit theater wisselen de tonelen. De premier van enkele maanden geleden, Theresa May, zat deze week op de achterbanken tussen de mensen zonder baantjes. Om te ervaren dat zien en gezien worden heel makkelijk kan veranderen.

Klik op de foto om de beelden te bekijken.