Post Uit Lviv: Blijf weg uit de schatkamer van Oekraïne

Lviv trekt steeds meer toeristen aan. beeld Floris Akkerman

Deze Post uit kan ik beter niet schrijven. Want de kans is sterk aanwezig dat u na dit stuk denkt: Deze stad wil ik graag bezoeken. Maar dat is juist niet de bedoeling.

Deze zomer bezocht ik Lviv voor de vierde maal – en elke keer houd ik mijn hart vast. Heeft het massatoerisme deze West-Oekraïense stad in zijn greep? Zoals dat met Amsterdam, Barcelona en Venetië het geval is. Horen de Lvivianen rolkoffers ’s ochtends vroeg onder de ramen van hun Habsburgse woningen? Rijden de bierkarren door de Oudejodenstraat? Zie je touringcars toeristen uitspugen aan de rand van de historische binnenstad?

Zoals hierboven te lezen valt, heeft Lviv alle ingrediënten in huis om toeristen aan te trekken. De Middeleeuwen, het Poolse, Habsburgse en Oostenrijks-Hongaarse rijk en hun inwoners hebben van deze stad een schatkamer gemaakt met monumentale huizen, smalle straatjes en het Marktplein, waar de tram piepend langs het stadhuis rijdt. Daarnaast kun je je vergapen aan de met beelden rijk versierde gebouwen als de opera, de universiteit en de omliggende panden.

Gitzwart is de geschiedenis van Lviv ook. De Joden die de stad kleur gaven, werden tijdens de Tweede Wereldoorlog afgevoerd en vermoord. Hun leven werd uitgewist. Op de plekken waar hun verwoeste synagogen stonden, vind je gedenktekens.

Met al dat, soms wat minder, fraais blijven toeristen niet uit. In de Armeense kerk vullen toeristengroepen de bankjes om te luisteren naar hun gids. Op het markplein worden op straat excursies aangeboden. Inwoners bieden via deelplatforms woningen aan.

Zo’n 2,2 miljoen toeristen –met name uit eigen land, Polen, Wit-Rusland en Turkije– wisten in 2018 de weg naar Lviv te vinden. In 2010 waren het er volgens het lokale centrum van toerismeontwikkeling 900.000. Vooral het EK-voetbal twee jaar later –Lviv was een van de speelsteden– stimuleerde het toerisme. De continue stijging stokte in 2014, een jaar van oorlog, annexatie, revolutie en chaos. Daarna ging de toename verder tot 2,6 miljoen in 2017. Met vervolgens vorig jaar een daling van 400.000.

Dat had twee redenen, zegt Anastasia Girzekorn (26) van het centrum voor toerismeontwikkeling. November vorig jaar riep toenmalig president Petro Porosjenko de noodtoestand uit in delen van Oekraïne na een schermutseling op zee met Rusland. Dat schrikte toeristen af. En sinds de Oekraïners in 2017 visumvrij kunnen reizen naar de EU, slaan ze vaker het voor Oekraïne Europese Lviv over.

De stad kan de huidige toeristenstroom aan, vindt Girzekorn. Maar ze merkt dat inwoners klagen. Dat het openbaar vervoer soms te vol zit, dat ze niet kunnen eten in hun favoriete restaurant in het centrum wegens de drukte. Maar met rolkoffers en touringcars valt het tijdens mijn verblijf mee. Een bierkar heb ik niet gezien.

Girzekorn denkt dat Lviv drie miljoen toeristen per jaar kan hebben. Als dat aantal wordt overschreden, moet de stad kijken naar mogelijke maatregelen. Dat gebeurt al. Zoals elders ziet ook Lviv de oplossing in spreiding. Bij de plaatselijke VVV wijst Irina Poerska (24) toeristen op de wijken rond het centrum en de kastelen en natuurgebieden buiten de stad. Ze staat er in haar eentje en kan het werk makkelijk aan.

Nu maar hopen dat dit zo blijft.