Noodhulp gaat Pakistaanse christen voorbij

Buitenland
Arbeidersgezinnen hebben zich verzameld op het terrein van een steenfabriek. Veel Pakistaanse christenen zijn dagloner en zitten door de coronamaatregelen zonder werk. beeld Jan Dirk van Nifterik

Pakistaanse christenen –vaak dagloners– missen door de coronamaatregelen niet alleen broodnodige inkomsten, ook worden ze bij het uitdelen van noodhulp gediscrimineerd vanwege hun geloof.

Door de luidspreker van de moskee in de Sher-Shah wijk in de Pakistaanse stad Lahore schalt deze keer geen gebedsoproep, maar de uitnodiging om voedselpakketten op te halen. De lange rijen voor het gebedshuis getuigen van de grote nood die er in Pakistan is. Als lokale christenen eindelijk aan de beurt zijn, worden ze uit de rij gezet. De medewerkers beweren dat het voedsel alleen voor moslims is bestemd.

Een plaatselijke predikant uit Lahore meldde het incident aan de hulporganisatie International Christian Concern (ICC). Hij zegt dagelijks meerdere telefoontjes van gemeenteleden te krijgen die soortgelijke ervaringen opdeden.

Ook in de havenstad Karachi vonden zulke taferelen plaats. In een video van nieuwsdienst CRUX doet een vrouw uit de stad haar beklag. „Ze hebben geweigerd ons rantsoen te geven omdat we christen zijn.”

Volgens Jan Dirk van Nifterik, directeur van Stichting Hulp Vervolgde Christenen (HVC), is discriminatie bij het verstrekken van noodhulp een terugkerend probleem in Pakistan. „Een aantal jaar geleden werd het land getroffen door zware overstromingen. Ook toen ging de hulpverlening aan veel christenen voorbij.”

De lockdown die in Pakistan van kracht is, raakt religieuze minderheden in het land sowieso al hard, aldus Van Nifterik. Veel christenen zijn dagloner. Nu ze vanwege de coronamaatregelen niet kunnen werken, zijn er geen inkomsten. „Een dag geen werk, is een dag geen eten.”

Wonder

Er bereiken hem berichten van een dreigende hongersnood. „Mijn man en twee van mijn zonen werken in een leerfabriek, maar kunnen al drie weken niet werken”, schetst Sharifan Bibi haar situatie tegen HVC. „Ik weet niet waar ik het eten vandaan moet halen. Waarschijnlijk hebben ze de komende weken ook geen werk. We wachten op een wonder.” De organisatie heeft een actie op touw gezet om deze gezinnen van de meest basale levensbehoeften te voorzien.

Volgens ds. Julius Qaiser, directeur van het Open Theological Seminary in Lahore, zijn het voornamelijk conservatieve islamitische organisaties die christenen noodhulp onthouden. Christenen vallen makkelijk buiten de boot, aangezien de distributie van voedselpakketten via onder meer moskeeën en lokale imams loopt. Enkele van hen gaan volgens de predikant zelfs zover dat ze christenen met voedsel willen omkopen zich te bekeren tot de islam.

Desondanks benadrukt Qaiser dat er ook islamitische organisaties zijn die voedsel uitdelen zonder onderscheid te maken. Daarnaast trekken individuele moslims zich het lot van achtergestelde minderheden aan.

Een van hen is Shakeel Ahmed. Toen de imam in het dorpje Sandha Kalan hongerige christelijke inwoners wegstuurde, nam Ahmed contact op met hulporganisaties. Samen met enkele andere dorpelingen verspreidde hij het voedsel onder de minderheid. „Ik ben solidair met de arme christelijke bevolking”, zei hij.