Het blijft moeilijk om met lastige journalisten om te gaan

Het ‘microfoonincident’ in het Witte Huis. beeld EPA, Erik Lesser

Het valt niet mee om president van de VS zijn. Alsof je als machtigste man van de wereld al niet genoeg problemen aan je hoofd hebt, moet je ook nog vragen van lastige journalisten beantwoorden.

Dan gaat er soms wat mis, zo ervoer CNN-verslaggever Jim Acosta aan den lijve.

Evenals de Nederlandse premier heeft ook de Amerikaanse president de goede gewoonte om op gezette tijden de vaderlandse pers te woord te staan. Het korps verslaggevers had zich ook deze week in het Witte Huis verzameld om het staatshoofd aan de tand te voelen.

Dat blijft een tamelijk risicovolle aangelegenheid. Trump heeft de naam onvoorspelbaar te zijn, en dat geldt ook zeker tijdens persconferenties. Wie een onwelgevallige vraag stelt, kan zich zomaar de toorn van de president op de hals halen. Die uit zich dan doorgaans in een reactie die het midden houdt tussen een klaagzang over het vele nepnieuws dat hij over zich heengestort krijgt en een persoonlijke aanval op de snode verslaggever in kwestie.

Dat laatste overkwam CNN-reporter Acosta deze week. Toegegeven, hij stelde niet het meest favoriete onderwerp van Trump aan de orde. Hij wilde weten waarom de president de karavaan met enkele duizenden migranten die vanuit Latijns-Amerika op het zuiden van de Verenigde Staten af koerst een „invasie” noemt. De optocht is immers nog honderden kilometers van de grens verwijderd? Dat viel niet lekker bij Trump. En de vraag of de president daarmee die gelukszoekers niet demoniseerde, schoot hem helemaal in het verkeerde keelgat.

Natuurlijk, de vragen kwamen ook op een moment dat Trump de Republikeinse nederlaag in het Huis van Afgevaardigden bij de tussentijdse verkiezingen nog aan het verwerken was. En ja, Acosta blééf ook doorvragen, zelfs toen de president zijn armen in een soort wanhoopsgebaar spreidde, alsof hij wilde zeggen: Waarom snáp je me niet?

Volstrekt logisch toch dat Trump de CNN-journalist de mond snoerde en hem herhaaldelijk toebeet: Genoeg; doe die microfoon weg? Een stagiaire van het Witte Huis probeerde haar baas ter wille te zijn en deed een poging het apparaat uit de handen van Acosta te trekken.

Die klemde de microfoon echter tegen zijn borst en zei: „Pardon, laat me even mevrouw.” Toen waren de poppen pas echt aan het dansen. De woordvoerder van het Witte Huis betitelde die actie korte tijd later als regelrechte „mishandeling” en beschuldigde Acosta ervan met zijn handen aan de vrouw te hebben gezeten. Als ‘bewijs’ diende een vertraagde –en volgens sommigen gemanipuleerde– opname van het microfoonincident. Het kostte de CNN-verslaggever voorlopig zijn perskaart voor het Witte Huis.

Terug naar Trump. Hij stelde dat CNN zich zou moeten schamen dat het Acosta in dienst heeft. „Je bent een onbeleefd en verschrikkelijk persoon. Je zou niet voor CNN moeten werken”, aldus een woedende Trump. En passant beschuldigde hij CNN er voor de zoveelste keer van nepnieuws naar buiten te brengen.

De volgende verslaggever die het waagde een vraag te stellen kwam er niet veel beter van af. „U bent net zo erg als hij”, verklaarde Trump.

Volstrekt logisch toch? Of verdient het wellicht aanbeveling dat de president van de Verenigde Staten nog wat lessen mediatraining krijgt? Die vraag durft vermoedelijk geen verslaggever hem te stellen.