Thools Postcafé helpt met moeilijke brieven

„Ik doe dit voor die glimlach op het gezicht van de ander”, aldus coördinator Hilde Wielaard van het Postcafé in Sint-Annaland. beeld Van Scheyen Fotografie

Het overkomt iedereen weleens. Je krijgt van een instantie of bedrijf een brief waar je niets van snapt. In Sint-Annaland kun je dan terecht in het Postcafé. Daar helpen ze je deskundig verder.

Het is even zoeken, want het Postcafé zetelt wat verscholen in het gloednieuwe seniorencomplex Annahof aan de jachthaven. Sinds gisteren heeft, na Zierikzee, nu ook het Thoolse Sint-Annaland een postcafé voor inwoners die niet meer uit hun administratie komen. Die bijvoorbeeld niet weten hoe ze een toeslag of kwijtschelding moeten aanvragen.

Juten PTT-postzak

Vrijwilligers helpen hen de zaken weer op orde te krijgen en ingewikkelde brieven te begrijpen en te beantwoorden. „Wij zijn de schakel tussen de hulpvrager en de instantie die de hulpvrager koppelt aan een vrijwilliger”, vertelt coördinator Hilde Wielaard.

Dinsdagmiddag was het Postcafé voor het eerst officieel open in het 3700 inwoners tellende Sint-Annaland. In de activiteitenruimte van de Annahof staat een stoel bekleed met jute van een oude PTT-postzak: symbool van de hulp die hier wordt verleend. Klanten voor het Postcafé hebben zich vandaag echter nog niet gemeld.

„Het moet nog bekend worden onder de inwoners”, denkt Wielaard. „We zijn net begonnen. Bovendien is vanaf de straat niet te zien waar we zitten. Je moet bij de Annahof aanbellen om in het Postcafé te komen. Daarbij komt dat mensen die moeite hebben met lezen en schrijven –een belangrijke doelgroep voor ons– daar niet graag voor uitkomen.”

Het Postcafé is onderdeel van zorgcoöperatie Anna Zorgt. De honderd vrijwilligers die voor de coöperatie actief zijn, doen van alles voor Sint-Annalanders die wat extra hulp kunnen gebruiken: van klusjes in huis en boodschapjes doen tot een praatje maken.

Bijna elke dag van de week organiseert Anna Zorgt een activiteit in Annahof. Nu is daar het Postcafé bijgekomen. „Een goede zaak”, meent een vrouw die in de activiteitenruimte een kruiswoordraadsel oplost.

Zonder netwerk

Ze komt niet voor het Postcafé. Haar schoondochter, afkomstig van Mauritius, volgt even verderop in het zaaltje Nederlandse taalles. „Ik kom uit Tholen-stad”, vertelt de vrouw, „en ik verleen daar thuiszorg. Mensen vragen me regelmatig of ik hen wil helpen bij het invullen van een formulier of beantwoorden van een officiële brief.”

Wielaard ziet de samenleving ingewikkelder worden. „Kwetsbare mensen in ons dorp zonder eigen netwerk of familie hebben baat bij het Postcafé. Vroeger had elk dorp op Tholen een eigen bankfiliaaltje of postkantoor. Mensen konden daar terecht voor hulp. Dat is allemaal weggevallen.”

Veel vraag

Anna Zorgt draait zonder structurele subsidie. Mensen die hulp willen van de zorgcoöperatie, moeten lid worden en maandelijks een bescheiden bedrag betalen. Het Postcafé is er echter voor alle inwoners van het dorp, dankzij de pilot ”Proeftuin Sint-Annaland”, waarin overheid en Anna Zorgt samen optrekken.

„Wij bieden een versterking en uitbreiding van de formele zorg, en daar is veel vraag naar”, vertelt Wielaard. „Er wordt steeds meer bezuinigd op de zorg, mensen kunnen niet meer zo makkelijk naar een zorgcentrum; moeten langer zelfstandig wonen.”

Stalland

Ze is best trots dat ‘Stalland’, zoals inwoners het dorp noemen, na Zierikzee de tweede Zeeuwse plaats is met een Postcafé. „Ik werkte vroeger in de financiële dienstverlening en daarvoor in de horeca. Wat ik nu doe, is weer heel anders. Er is ook een overeenkomst: ik doe het allemaal voor die glimlach op het gezicht van degene die je helpt.”