Pietje Puk is favoriet bij de cliënten van De Molenhoek

Aan de slag
De deelnemers van IZ-groep De Dolfijn genieten van de avonturen van Pietje Puk. Redacteur Henrieke Koster leest voor uit het populaire boek. beeld RD, Henk Visscher
2

Voorlezen over de avonturen van Pietje Puk, boodschappen doen bij de Jumbo en gezellig samen koffiedrinken. Als vrijwilliger in een zorginstelling vliegt de tijd voorbij. Een dag op bezoek bij Dagactiviteitencentrum De Molenhoek in Rijssen.

Activiteitenbegeleidster Renske Dekker (26) rondt haar Bijbelverhaal af. Nadat ze een psalmvers heeft gezongen, kijken de cliënten verwachtingsvol naar de deur. Tijd om naar de Jumbo te gaan. Dit uitje is iedere maandagochtend vaste prik en het is een grote favoriet van de deelnemers. Zonder vrijwilligers is dit wekelijkse uitstapje niet mogelijk. Twee van de vier jongens van IZ-groep De Dolfijn, een groep die intensieve zorg krijgt, zitten in een rolstoel en hen duwen lukt niet met één begeleidster. Gelukkig ben ik er vandaag om te helpen.

„Martijn, haal de rolstoel voor Jan maar vast op”, zegt Renske. Een paar ogenblikken later komt hij alweer binnen. Als alle cliënten er klaar voor zijn, is het tijd om naar buiten te gaan. Maar niet voordat Martijn de boodschappentas heeft gepakt. Met z’n zevenen gaan we op weg om de 450 meter naar de supermarkt af te leggen. Samen met vrijwilligster Dianne Koster (52) duw ik de rolstoel van Maurice. Nieuwsgierig kijkt hij achterom, want wie is die vrouw die met Dianne meegekomen is?

Bolletjes

Een poosje later lopen we de Jumbo binnen. Daar is het oppassen geblazen. Maurice vindt de producten in de stellingen erg interessant. Ik kan nog net voorkomen dat hij een zak bolletjes uit een doos grist. Hij geniet zichtbaar van het uitstapje. „Wil jij de chocopasta uitzoeken, Martijn?”, vraagt Renske. Martijn weet meteen welke pot hij wil hebben. Rustig wandelen we door de winkelpaden. Af en toe komen de jongens bekenden tegen die een praatje met hen maken. „Zo Jan, lekker boodschappen aan het doen?”, vraagt een mevrouw met een mand vol boodschappen. Terug bij De Molenhoek is het tijd voor koffie. Renske klopt warme melk, terwijl de cliënten op de leren banken in de woonkamer ploffen of met hun rolstoel een plekje zoeken.

Down

„Deze cliënten hebben veel zorg nodig”, vertelt activiteitenbegeleidster Renske. „Ze hebben het syndroom van Down, hebben een vorm van autisme of een meervoudige beperking. De jongens hebben veel baat bij structuur. Daarom zorg ik ervoor dat iedere maandag er hetzelfde uitziet. Dat geeft de deelnemers veel rust.”

De medewerkers van De Molenhoek, onderdeel van zorggroep Siloah, zijn erg blij met vrijwilligers. Er doen zo’n tachtig mensen vrijwilligerswerk bij De Molenhoek. Zo zijn er chauffeurs die de deelnemers van de woongroep naar het dagactiviteitencentrum brengen, wandelvrijwilligers, mensen die meehelpen in de bakkerij of die met deelnemers gaan sporten. Renske: „Vrijwilligers maken veel dingen mogelijk, waardoor de cliënten leuke activiteiten kunnen ondernemen. Als Dianne niet elke maandagochtend kwam, kon ik niet met de jongens naar de winkel.”

De cliënten hebben het syndroom van Down, een vorm van autisme of een meervoudige beperking. De jongens hebben veel baat bij structuur. beeld RD, Henk Visscher

Dianne geniet op haar beurt van de uren die ze bij De Molenhoek doorbrengt. „Het geeft mij veel voldoening om met de deelnemers om te gaan. Mijn werk is nuttig en de cliënten genieten van de aandacht die ik hen kan geven. Ik kom nu bijna anderhalf jaar elke maandag bij hen op bezoek en inmiddels kennen ze me goed. Het contact met de deelnemers is erg leuk en het is altijd gezellig.”

Fruithap

Na het koffiedrinken gaat vrijwilligster Dianne even naar huis. Maar ’s middags om kwart over twee is ze weer present om de jongens voor te lezen uit de boeken van Pietje Puk. Voor de deelnemers volgt nog een verrassing: de vreemde mevrouw mag ook een stukje voorlezen.

Gezellig zitten we op of bij de bank. Terwijl ik lees over de wilde avonturen van de postbode uit Keteldorp hoor ik Jan, een cliënt met het syndroom van Down, af en toe „Pietje Puk” mompelen. Iets wat hij overigens de hele dag al doet, het is voor hem een vaste uitdrukking geworden. Ik merk dat de jongens helemaal opgaan in het verhaal. Als vanzelf zet ik een gek stemmetje op als Pietje aan het woord is.

Rond drie uur begint het koffiezetapparaat weer te pruttelen. De jongens drinken hun koffie en worden geholpen met hun fruithap. Nadat Jan meerdere malen heeft gevraagd om „Tjoeketjoek”, duwt Renske een dvd van Railaway, een documentaire over treinen, in de dvd-speler. Ingespannen kijkt de groep naar de stoomtrein die door een winters landschap puft. Een kwartier later arriveert de rolstoelbus. Jan en Aart vertrekken alvast naar de woongroep. Ook voor mij is het tijd om afscheid te nemen. „Dag jongens, tot ziens!” „Pietje Puk”, antwoordt Jan.

serie Aan de slag

Redacteuren doen vrijwilligerswerk. Deel 2 in een serie: Henrieke Koster kijkt mee in de gehandicaptenzorg.