Papadag nemen? Vader durft niet goed

beeld iStock
2

Minder werken om meer voor je kinderen te zorgen? Veel vaders willen wel, maar weinigen doen het. De reden? Ze durven niet goed. Want betrokken vaderschap is onvoldoende maatschappelijk geaccepteerd.

Dat concludeert kenniscentrum Rutgers in een vrijdag verschenen rapport. Volgens het instituut is „een culturele omslag nodig op alle niveaus van de samenleving om vaders meer te betrekken bij de zorg en opvoeding van hun kinderen en het gezinsleven.”

De aan de Christelijke Hogeschool Ede verbonden socioloog Wim Dekker, bezig met een promotiestudie over de betekenis van het gezin in het sociaal werk, is blij verrast door het rapport.

Waarom?

„Ik stoorde me er altijd aan dat het in het emancipatiedebat doorgaans vrijwel alleen ging over de arbeidsparticipatie van vrouwen. In die visie werd de zorg voor kinderen als een negatief iets gezien, want dat ging ten koste van de carrièrekansen. Dit rapport waardeert het hebben en opvoeden van kinderen positief en stelt nadrukkelijk dat mannen ook een zorgtaak hebben. Wij christenen reageren vaak verkrampt op pleidooien voor emancipatie. Maar dit is een vorm van emancipatie die goed is voor het gezin.”

Rutgers benadrukt de gelijkheid van mannen en vrouwen, terwijl zij biologisch verschillend zijn. Hebben kinderen niet behoefte aan een vader én een moeder?

„Man en vrouw vullen met hun eigenheid elkaar aan. In gezinnen waar om wat voor reden dan ook geen vader of moeder is, ontbreekt het seksespecifieke. Dat is een gemis. Daarmee is niet gezegd dat zorgen voor kinderen louter een taak is voor vrouwen waar mannen zich aan kunnen onttrekken. Ik vind het normaal dat vaders thuis hun bijdrage leveren. Mijn vrouw komt uit een gezin met tien kinderen. Haar vader verschoonde luiers, douchte kinderen en legde ze in bed. Ik kom uit een kleinere familie, maar ook mijn ouders verdeelden zorgtaken. Bij vader noch schoonvader ging dat ten koste van zijn gevoel van mannelijkheid.

Er gaat iets verkeerd als we vinden dat de man zijn zorgtaak precies zo moet vervullen als de vrouw. Het mag best te zien zijn dat vader de tafel heeft gedekt en hij mag de huiswerkbegeleiding op zijn eigen manier doen. Toen ik voor het eerst een luier verschoonde, vond ik dat ook ingewikkeld en spannend.”

Rutgers bepleit dat betrokken vaderschap gestimuleerd moet worden. Eens?

„Niet in die zin dat man en vrouw precies evenveel zorgtaken voor hun rekening moeten nemen. Het lijkt me ook niet iets dat een overheid zou moeten afdwingen. Maar ik denk zeker dat de betrokkenheid van vaders op kinderen beter kan, ook in reformatorische kring. Je kunt alleen hoog opgeven van het gezin als je als man je verantwoordelijkheid daarvoor neemt. Dus niet de opvoeding hoofdzakelijk afwentelen op je vrouw. Van jongeren hoor ik regelmatig dat ze hunkeren naar erkenning door hun vader. Daar zijn nog wel stappen te zetten.”

De cultuur van bedrijven moet op de schop, vindt Rutgers. Papadagen en dergelijke moeten normaal worden. Zit daar wat in?

„Vind ik wel. Veel vaker dan vroeger werken we buiten onze eigen woonplaats en maken daardoor lange werkdagen. De vader die tussen de middag thuis komt lunchen, is een zeldzaamheid geworden. We zijn lang van huis en dat is niet goed voor de kinderen. Door minder te werken, kan er meer balans ontstaan tussen werk en gezin.

Verder krijgen vrouwen én mannen door een terugtredende overheid steeds meer zorgtaken op hun bordje; zorg voor ouders, kinderen en partner. Bedrijven moeten zich daar op voorbereiden en met hun werknemers bespreken hoe zij denken hun werk- en zorgtaken te combineren. Dat is ook in het belang van de werkgever zelf. Want een werknemer die thuis in een stressvolle situatie zit, heeft meer kans op ziekte of een burn-out en is op het werk veel minder productief.”

baby-22194_1920Vaderdag vaak onder de 25 euro