Fotoexpositie: watersnood 1953 ontwricht Dientjes leven

Watersnoodramp 1953
Helikopterpiloot schiet te hulp. De foto is vermoedelijk van vliegbasis Woensdrecht. beeld Watersnoodmuseum
4

Meisje van twaalf, moederziel alleen. Haar ouders zijn verdronken tijdens de watersnood in 1953. Ach... Wie ze is? Niemand die het wist toen het Watersnoodmuseum de foto in 2016 ontving.

De zoektocht naar haar naam was aanleiding tot een foto-expositie. Wie ze was, was na de speurtocht via media en sociale media spoedig bekend: Dientje Kramer uit Zierikzee woont nu als Dientje Boot in Lelystad. Ze herkende zichzelf op de foto die ze na 63 jaar voor het eerst onder ogen kreeg. Op de kade wachtte ze op evacuatie naar Rotterdam. Dat haar ouders waren omgekomen, was na de ramp gefantaseerd door Franse media. Al haar gezinsleden overleefden de watersnood.

Ontheemd was Dientje wel, zoals ze daar zat op een doos, een rieten reiskoffertje bij de hand. Het leven van de getroffenen stond op z’n kop. Dominique Berretty heeft de beklemming van het moment vastgelegd. Het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk stelt 23 van zijn foto’s tentoon.

Gat naar de redding

Berretty (1925-1980) reisde naar Rilland en zag hoe pannen van een dak werden getild, hoe vervolgens planken werden weggebroken waardoor een gat ontstond. Door het gat moesten mensen naar buiten klimmen om uit hun huis te worden gered. Anderen verlieten hun woning door een raam en via een wankel laddertje.

Er sjouwde een soldaat door het water, kind in zijn armen. Naar de reddingsboot. Anderen zochten een veilig heenkomen via de spoorlijn die net boven het water lag. Daar was een smal looppad doordat er planken over de dwarsliggers waren gelegd. Berretty ving de beelden met zijn camera. De fotograaf ging ook naar Zierikzee. Daar zag hij vee dat was gered, maar ook kadavers die op de kade werden opgestapeld. Een militair die het melken machtig was, verloste een koe van de druk op haar uier.

De overlevenden die uit de ondergespoelde dorpen waren gered, konden in Zierikzee niet blijven. Ze moesten aan boord van een schip dat hen naar Rotterdam zou brengen. Wie niet aan boord kon gaan, werd aan boord gedragen. Berretty was erbij, legde het vast, wilde de wereld tonen welke rampspoed Zuidwest-Nederland trof.

Droogte

Ook op de vroegere eilanden doet de droogte zich nu gelden. Geel gras; stuivende stofwolken. Bij het wandelpad op het dijkje achter het Watersnoodmuseum zitten scheuren in de grond.

Hoe anders zag de gebied eruit na de stormramp. De caissons van het museum werden afgezonken in een van de vele gaten waar de zee het land binnenbulderde. Veel van wat vertrouwd was, verdween ineens voorgoed. Het museum brengt dat in beeld. Sommige van Berretty’s foto’s zijn op het beton boven de looproute door de caissons aangebracht, zo groots en overweldigend als de ramp die de delta trof.

De expositie ”Door de ogen van Berretty” is tot 26 november te zien in het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk. Een gelijknamig boekje, met een groter aantal foto’s, is in het museum te verkrijgen.