„Aardbeving Albanië is roepstem”

Een aardbeving met een kracht van 6,4 heeft dinsdagochtend vroeg de westkust van Albanië getroffen. beeld EPA

„Er is nu weer een flinke naschok; ik loop even naar buiten.” Henk van Bochove, zendingswerker voor de Gereformeerde Gemeenten, maakte in Albanië opnieuw een aardbeving mee.

Die kwam niet helemaal onverwacht: „We merkten het al twee dagen aan onze hond.” Tijdens het telefoongesprek dinsdagmiddag begint het dier ook weer hevig te blaffen, net voordat Van Bochove meldt dat hij vanwege een naschok naar buiten gaat.

Daar is hij niet de enige. „Er zijn omwonenden die hun huis niet meer in durven, zeker de flatbewoners. Het leger heeft tenten voor hen gespannen. Daar verblijven ook mensen voor wie het niet verantwoord is hun woning in te gaan. In onze wijk zag ik ook een huis dat onbewoonbaar geworden is. Het staat helemaal scheef.”

Zo is het bij de Van Bochoves niet. „Er zitten wat scheuren in de muren, maar de constructie is niet aangetast.” Dat geldt ook voor het kerkje waar de evangelist ’s zondags voorgaat, al is de schade daar wel groter. „Maar de scheuren zitten niet bij de pilaren van het gebouw. We zullen wel heel wat moeten opknappen.”

Zondag preekte Van Bochove in Delvinë over Openbaring 22:7: „Zie, Ik kom haastiglijk; zalig is hij, die de woorden der profetie dezes boeks bewaart.” „Heel opmerkelijk, die preek had ik net klaar toen op zaterdag 21 september de eerste aardbeving kwam. De volgende dag heb ik toen hier in Durrës over die woorden gesproken en de mensen erop gewezen dat het nog genadetijd is. Nu heb ik over dezelfde woorden in Delvinë, 200 kilometer verderop, gepreekt, en opnieuw geeft de Heere ons een roepstem vanuit de natuur. We merken dat de bezoekers van onze samenkomsten ervan onder de indruk zijn. Het geeft ons gelegenheid om over de ware veiligheid te spreken.”

Kasten verschoven

De aardbeving in september, met een kracht van 5,7 op de schaal van Richter, was de zwaarste in dertig jaar. De schok van dinsdagmorgen vroeg had een kracht van ruim 6,4 en was daarmee de hevigste beving sinds 1929. „Maandagavond om tien uur was er een lichte schok, ’s nachts om één uur opnieuw. Dus we lagen al in bed met de gedachte: Wat komt er? Toen de beving kwam, gingen we snel naar buiten.”

Eenmaal terug konden de bewoners gaan opruimen: „Er was van alles uit de kasten gevallen. Zware, volle kasten waren wel 10 centimeter verschoven. Maar het had erger kunnen zijn. We zijn een poos opgebleven, maar je weet niet hoe het verder gaat, dus we gingen maar weer naar bed. Om zeven uur kwam er weer een hevige schok, nu met een kracht van 5,5. Je voelt je klein en nietig.”

Een aantal gebouwen in de stad stortte in. „Ik hoorde zojuist dat er inmiddels veertien doden geteld zijn, en honderden gewonden. Natuurlijk denk je: Als het vannacht maar niet weer gebeurt. Maar we hebben Gods beschermende hand overal nodig.”

Schade

Zending Gereformeerde Gemeenten (ZGG) heeft naast Van Bochove nog meer medewerkers in de getroffen havenstad. Gerdine Zoeteman is er actief als vrouwen- en kinderwerker. Ellen Maljaars werkt als onderwijsondersteuner bij de familie van Bochove. Ook wonen meerdere werkers in opleiding in Durrës: Henk Visser (evangelist) en zijn vrouw, en Carolien Geluk (kinder-, jeugd- en vrouwenwerker). Het echtpaar Wassink (theologisch toeruster) woont dichtbij de eveneens getroffen hoofdstad Tirana. Allen bleven ongedeerd. „Een van hen zal de komende dagen bij een collega verblijven, omdat ze vrij veel schade aan haar huis heeft. We moeten eerst bekijken of het veilig is om terug te gaan.”

Van de vijf kinderen van het echtpaar Van Bochove wonen er drie in Nederland. „We houden hen en de andere familieleden steeds op de hoogte.” Bij de twee jongsten, die nog thuis wonen, zit de schrik in de benen. „De jongste is elf; die blijft nu bij ons in de buurt.”

ANP-402318697ZGG: Werkers Albanië zijn veilig

ANP-402316343Doden en gewonden door aardbeving Albanië