UN Watch „verbijsterd” over eenzijdigheid VN-acties tegen Israël

De 100e verjaardag van de Verklaring van Balfour, waarmee Groot-Brittannië ruimte schiep voor de vestiging van een Joods nationaal tehuis in Palestina, wekte vorige week verschillende emoties op. Foto: een Palestijnse vrouw vertrapt een foto van minister Balfour voor de Britse ambassade in Beiroet, Libanon. beeld EPA, Nabil Mounzer

Verbijsterd. Dat was directeur Hillel Neuer van de organisatie UN Watch de afgelopen jaren vaak als er weer eens een VN-organisatie uit de slof schoot tegen Israël.

Met name de eenzijdigheid van de Verenigde Naties stemt Neuer treurig. Hij kon er woensdag in Den Haag drie kwartier en eigenlijk nog wel veel langer over praten. D66-senator Schaper was het na een kwartier al beu. „Erg eenzijdig” en „polariserend”, vond hij Neuer. „Het wordt gepresenteerd alsof de hele wereld tegen Israël samenspant.”

Neuer en Schaper spraken tijdens een CIDI-conferentie over de honderdste verjaardag van de Verklaring van Balfour. Vorige week was het een eeuw geleden dat de Britse regering in een brief van minister Balfour steun uitsprak voor de vestiging van een Joods nationaal tehuis in Palestina.

De Palestijnen zien de verklaring –simplistisch– als uiting van Brits imperialisme, zegt Neuer. Hij volgt de verrichtingen van de volkenbond nauwgezet als directeur van UN Watch, een denktank die de handel en wandel van de VN wil ijken aan haar eigen uitgangspunten. De organisatie is nauw verbonden aan het American Jewish Committee.

Demoniseren

In juni 2006 was Neuer erbij toen de VN een nieuwe mensenrechtenraad instelden omdat de vorige te gepolitiseerd was. De nieuwe raad deed er echter niet voor onder. In de eerste tien jaar nam hij 135 resoluties aan waarin een land werd veroordeeld. Daarvan waren er 68 gericht tegen Israël. „Nul tegen Turkije, nul tegen China, nul tegen Venzuela, nul tegen Saudi-Arabië. Dat is dus de hervorming die in 2006 tot stand is gebracht.”

Binnenkort krijgen Pakistan en Congo zitting in de raad, landen die niet bekendstaan om hun hoge waardering van mensenrechten. „Er wordt in die raad nooit een positief woord over Israël gesproken. De resoluties zijn niet bedoeld om het lot van de Palestijnen te verbeteren, maar om Israël te stigmatiseren en te demoniseren”, constateert Neuer.

Nog zoiets: op de agenda van de aanstaande Algemene Vergadering van de VN staat één resolutie over Syrië, één over de mensenrechten in Iran, één over Noord-Korea, één over Myanmar (Birma). En twintig over Israël. „In die twintig resoluties staat niets over Hamas, niets over de terroristische aanvallen in Jeruzalem. Het enige doel is Israël te veroordelen. Israël wordt als het kwaad bestempeld. Juist de optelsom heeft impact. Van welk ander land zou worden geaccepteerd dat er zo veel resoluties worden ingediend?”

Helaas, moest Neuer erbij zeggen, steunt Nederland vijftien van de twintig resoluties en onthoudt het zich bij de overige vijf van stemming. En andere Europese landen doen het weinig beter. Dus is Neuer steeds maar weer „verbijsterd”; hij weet inmiddels hoe hij dat woord in het Nederlands moet uitspreken. Waarom landen te hoop lopen tegen Israël? Mede vanwege economische belangen in het Midden-Oosten, stelt Neuer. En uit vrees voor terrorisme in eigen land.

Iran en Libanon

Iran is de grootste dreiging in het Midden-Oosten, stelt Neuer. „Iedereen is bang voor Iran. Als IS wegvalt, neemt Iran die plaats in.”

Maar het Amerikaanse parlement moet de overeenkomst met Iran over nucleaire bewapening niet verscheuren, vindt VVD-Kamerlid Ten Broeke. „Ook al is die incompleet. Ik zie echter geen andere mogelijkheid om Iran langzamerhand te hervormen. Als de VS de deal opzeggen, krijgen de hardliners in Iran gelijk en worden hardliners en gematigden in elkaars armen gedreven. Het opzeggen van een akkoord doet de geloofwaardigheid van Amerika ook geen goed.”

Ten Broeke vindt het „belachelijk dat Israël door de EU op achterstand wordt gezet.” De parlementariër hoopt dat Israël een staat van het Joodse volk blijft. Maar daarmee wijst hij een Palestijnse staat niet af. „Maar eerst moet er stabiliteit zijn. Ik wens de Palestijnen toe dat er democratie komt.”

Vanuit Joods perspectief was ‘Balfour’ een grote overwinning, stelt PvdA’er Robert Serry, voormalig VN-gezant in het Midden-Oosten en in de jaren zeventig betrokken bij geheime onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen. „Unfinished business”, noemt hij de verhouding tussen beide groepen. Onopgelost. Dat werd door geen congresdeelnemer betwist: een oplossing lijkt ver weg.