Commentaar 2 april 2001

Maximaal

De officiële introductie van Máxima Zorreguieta in de Nederlandse samenleving is onmiskenbaar een succes geworden. Het blijft uiteraard een minpunt dat, nadat de relatie met andere vriendinnen op de klippen gelopen was, de keuze van de kroonprins viel op een vrouw uit een rooms-katholieke familie met een besmet politiek verleden. Maar bezien tegen die problematische achtergrond was de introductie van Máxima maximaal.

Met haar publieke veroordeling van de dictatuur van Videla heeft de jonge Argentijnse veel critici de wind uit de zeilen genomen. De hartelijke woorden over Zorreguieta sr., die zijn best zou hebben gedaan voor de landbouw in een verkeerd regime, waren daardoor gemakkelijker te accepteren. Het is en blijft immers haar vader.

Nu senior (na veel aandrang van Nederlandse kant) bereid is weg te blijven bij de huwelijkssluiting, zullen slechts weinigen politieke bezwaren blijven maken tegen de huwelijksplannen. Meer dan 80 procent van de bevolking, zo bleek uit een NIPO-enquête, oordeelt thans heel positief of tamelijk positief over de verloving.

Op het GroenLinks-congres van afgelopen zaterdag werd een anti-Máxima-motie weggestemd. Alles bij elkaar zullen wellicht een paar kamerleden uit het progressieve kamp tegen de goedkeuringswet stemmen. Maar het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima zal minder omstreden zijn dan 35 jaar geleden met het huwelijk van zijn ouders het geval was

Premier Kok kan zeker ook gefeliciteerd worden voor de wijze waarop hij de affaire-Máxima heeft afgehandeld. Wat dat betreft treedt hij in de voetsporen van vorige sociaal-democratische premiers (Drees en Den Uyl), die er eveneens in slaagden ernstige problemen in het Koninklijk Huis op te lossen op een manier die de constitutionele monarchie zo min mogelijk schade berokkende.

Máxima, die de Nederlandse taal al aardig beheerst, geeft haar baan op en gaat zich de komende maanden richten op een verdere inburgering in haar nieuwe vaderland. Er is voor haar nog veel te leren en veel om mee kennis te maken. Tussen de autoritaire Zuid-Amerikaanse cultuur van Argentinië en de democratische West-Europese cultuur, waar Nederland deel van uitmaakt, bestaan grote verschillen. Wat dat betreft is het een voordeel dat zij al een aantal jaren buiten Argentinië woont. De cultuurschok is nu minder groot.

Het vanuit Spanje en Portugal gekoloniseerde Zuid-Amerika is in hoge mate gestempeld door het rooms-katholicisme. Daar heeft ook Máxima ongetwijfeld het een en ander van meegekregen. Gelukkig was er binnen de koninklijke familie begrip voor de gevoeligheden die hier lagen. Vandaar de toezegging dat de eventuele kinderen in de Hervormde Kerk gedoopt zullen worden en in de protestantse traditie van het Oranjehuis zullen worden opgevoed. Dat is zeker een pluspunt, al rijst ook hier de vraag wat we ons daarbij voor moeten stellen. Het protestantisme van ons koningshuis draagt veeleer een vrijzinnig dan een gereformeerd karakter.

Hoe Máxima zelf met deze zaken wil omgaan is nog niet duidelijk. Zij wil zich daar nog op bezinnen. In ieder geval vond kardinaal Simonis het belangrijk genoeg om de hoop uit te spreken dat zij de RK-Kerk niet zou verlaten. De vormgeving van de komende huwelijksdienst zal daarover wat meer duidelijkheid geven. Hopelijk wordt de problematische gang van zaken bij het huwelijk van Maurits en Marilène niet herhaald.