Wedergeboorte is
voorwaarde voor
geestelijk leven

Het thema van de in Gouda gehouden bijeenkomst was ”De verhouding tussen wedergeboorte en geloof”. Ds. Van der Heiden wees op het gesprek van de Heere Jezus met Nicodémus (Johannes 3): „Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien.” „Wederom geboren worden betekent hier letterlijk: Van Boven geboren worden. Dat wijst met nadruk op een daad Gods die in dit leven plaats moet hebben om in te kunnen gaan in het hemels Koninkrijk. Zoals aan een natuurlijk leven een geboorte voorafgaat, zo is de geboorte van Boven voorwaarde voor alle geestelijk leven.”

De predikant uit Alblasserdam zei dat Christus een streep zette door het levenshuis dat Nicodémus met zorg had opgebouwd. „De poort tot het eeuwige leven is niet onze afkomst en niet onze goede werken, maar wedergeboorte. Deze geboorte is een daad van Gods barmhartigheid in Christus en komt voort uit het verkiezend welbehagen.”

Vruchten
Nadat Jezus met Nicodémus gesproken heeft over de noodzaak van de wedergeboorte, gaat Hij hem onderwijzen over de vruchten, de gevolgen van de wedergeboorte. „Wedergeboorte en geloof zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Zonder geloof geen bekering, zonder heiligmaking zal niemand de Heere zien. Als de Heere nieuw leven schenkt, openbaart zich dat in de vruchten. De toerekening aan Gods zijde moet aan de zijde van de mens door het geloof worden toegeëigend en omhelsd. De weg om de zaligheid te ontvangen, is de weg van het ware geloof. Calvijn, en in navolging van hem de Nederlandse Geloofsbelijdenis, noemt de weg der bekering ook de wedergeboorte.”

De wedergeboorte in engere zin, de levendmaking, gaat aan het geloof vooraf, concludeerde de Alblasserdamse predikant. „Maar in de levendmaking ontvangt de wedergeborene ook het geloof. Wedergeboorte en geloof zijn twee kanten van dezelfde zaak. Als de Heilige Geest het hart vernieuwt en nieuw leven schenkt, wordt ook het geloof geschonken. Zo bezien is de wedergeboorte in engere zin de wortel en de wedergeboorte in ruimere zin de vrucht van het geloof. Dat vinden we ook bij Calvijn.”

Forum
Aansluitend was er een forum waarin naast de inleider zitting hadden ds. J. J. van Eckeveld, ds. J. Karels en ds. J. W. Verweij. Het gesprek werd geleid door CGO-rector J. de Jager.

Een aantal vragen draaiden rond het thema: Wordt in de prediking voldoende opgeroepen tot geloof en bekering? Ds. Van Eckeveld: „Men verwijt ons wel dat we te veel nadruk zouden leggen op de wedergeboorte in engere zin, op de levendmaking. Maar dat accent is levensnoodzakelijk. Zonder wedergeboorte is alle geloof verstandsgeloof.”

We mogen volgens de predikant uit Zeist wedergeboorte evenwel nooit losmaken van het Woord, „want het Woord is het zaad der wedergeboorte. Wie dat loslaat, kweekt valse lijdelijkheid. Daarom wekken we op om de middelen te gebruiken. Stel u onder de prediking, want de kerk is de werkplaats van de Geest. Wedergeboorte mag ook niet worden losgemaakt van Christus. Wie dat doet, kweekt bekeringen waar Christus niet van weet. Het Evangelie moet gepredikt worden met de eis van het geloof. God heeft recht op ons leven.”