Binnenland | 17 juli 1999 |
Hier wonen alleen maar rattenDoor J. Visscher Top? Waar dan?, zal een Zwitser zich afvragen. Toch gaat er in Groningen niets boven de Hasseberg, een zandhoogte bij Sellingen, oostelijk van Stadskanaal. Zelfs de top van de Martinitoren is lager, weet een mevrouw uit de buurt. Hassebérg, tja. Voordat je het besef krijgt goed en wel begonnen te zijn aan de klim van Groningen, gaat de weg alweer neerwaarts. 't Is hier niet echt de Mount Everest, stelt een fietser vast. Gronings top ligt 14,2 meter boven NAP. Het gebied pal aan de Duitse grens roept gedachten op aan smokkelaars en commiezen uit vervlogen tijden. Komt het door de eigenaardige stilte, deze doordeweekse namiddag? Is het de uitkijkpost in het glooiende land, ginds? Ligt het aan het klimmetje over een houten hek bedoeld om toegang te krijgen tot het natuurreservaat? Rond de Hasseberg vliegen meer dan veertig vogelsoorten rond. Zelfs stadse lieden die ieder gevleugeld gedierte prompt voor een drijfsijs aanzien, kunnen weten dat in het 5 hectare grote reservaat onder meer het paapje, de grauwe klavier en de geelgors broeden. Staat op het informatiebord aan de weg. Tussen struikgewas en geboomte lijken nu louter grazende paarden en rondscharrelende schapen voor enig leven te zorgen. Groene laarzen Hij is een tevreden man, jaagt op konijnen, houdt van het landschap, is er nog niet aan toe gekomen om al het geschreven materiaal over de Hasseberg te bundelen in een boekwerk. Er valt veel te vertellen over deze stille streek, zegt Morgenstern groene laarzen, groene jas. Rondleidinkje dus. De tocht voert langs een smal pad. Prikkeldraad rechts ervan vormt de grens tussen Nederland en Duitsland. Bij afgravingen in 1992 zijn in het gebied sporen van vuurplaten uit vroeger eeuwen gevonden. In de Tweede Wereldoorlog liet de bezetter dwangarbeiders aan de Duitse zijde van de Hasseberg sloten graven. Griezelaars moeten watertanden op Groningens hoogste punt, vooral tijdens een stormachtige nacht. Halfverscholen achter de bomen, vanaf de weg niet goed zichtbaar, ligt een huis met daarboven een donkergeverfde uitkijkpost. Bierfles Kassa voor klagende Hollanders. Hier hoef je niet te muggenziften over scheefhangende schilderijtjes. In dit bouwsel, ooit douanepost, is niks heel gelaten. Kale, afgebladderde muren, onvaste grond, lekke pijpen. De trap naar de uitkijkpost is dichtgemetseld. Hier wonen alleen nog maar ratten, mompelt Morgenstern. Heksje Heksje Hasje stookte op de Hasseberg vuurtjes die 's nachts dienst deden als baken voor verdwaalde vreemdelingen in het gevaarlijke moeras. Als het beste mens sommige types echter niet zag zitten, was ze niet te beroerd om het fikje na verloop van tijd te doven. Zegt het verhaal. Wie weet liepen tijdens Hasjes aanzwellende hoongelach zelfs de ratten de rillingen over de rug. |
![]() Hoogtepunten in het landschap van de lage landen. Tijdens de zomerweken trekken we van provincietop naar provincietop. Steeds een stukje hoger. Van Flevoland met 8,3 meter boven NAP als hoogste punt, tot Limburg met 322 meter. Dit is de tweede aflevering in een serie Op de hoogte.
Vorige aflevering:
|
![]() |