„Zoek de vrede voor de stad”

Ter gelegenheid daarvan hield de hoogleraar een rede waarin hij zijn politieke programma ontvouwde. Hij deed dat naar aanleiding van een bijbelwoord uit Jeremia 29. Bidden voor de samenleving en het goede zoeken voor de stad, was het thema.

De eerste vraag die Schuurman stelde was: Wat voor soort mensen leven er in de stad en wat moeten christenen daar doen? „De hoofdtrend is dat de samenleving wordt bepaald door techniek, wetenschap en economie. We willen er zo veel mogelijk nut uithalen en zo veel mogelijk welvaart bereiken. Het is een wereldtrend”.

„Het mensbeeld van de westerse samenleving is materialistisch en leeg. Het is postmodern: We willen nog meer goederen. Postmodern wil zeggen: Het ontbreekt aan een toekomstvisie. Er zijn geen 'grote verhalen' meer. Dat zegt men ook. De begrippen gerechtigheid, barmhartigheid en liefde zeggen de mensen niets meer. Ze kunnen zich wel iets voorstellen bij geluk, effectiviteit en efficiëntie. Dat is dus eenzijdig”.

Het gevolg van het materialisme is ook dat de maatschappij is versnipperd. „Er is sociale fragmentatie: Ieder is op zichzelf aangewezen. De postmoderne mens vindt dat ook positief”. De cultuur waarin we leven is nihilistisch en godloos. „Die strekt zich uit tot de mens zelf. Er is geen oriëntatie buiten de mens. De televisie geeft het beeld van onze maatschappij: banaal en barbaars. Religieus en ethisch gezien is de moderne mens ten diepste een zwerver. Wat goed en wat kwaad is, weet men niet meer”.

Secularisatie
De tweede vraag die Schuurman stelde, was: Hoe staan christenen in onze samenleving? Zijn conclusie was niet onverdeeld positief. De christenen zijn geseculariseerd. Als voorbeeld noemde hij verschillende universiteiten die vroeger gereformeerd waren en nu algemeen. „We passen ons te gemakkelijk aan. Laten we wel zien dat we bij Hem willen horen? We zoeken geborgen plaatsen in scholen en kerken en dat mag, maar wat doen we met het geloof in de wetenschap en de techniek? Hebben we daarin het geloof niet te veel geprivatiseerd?”

Ook over de verdeeldheid onder christenen oordeelde Schuurman negatief. „Het huidige christendom is individualistisch ingesteld. Hebben we ons wel door Christus laten inspireren? Zijn we niet te veel bezig met details terwijl we het hart van het christendom al kwijt waren?”

Het zoeken naar vrede in de samenleving is ook een opdracht die christenen aangaat. „Christenen verenigt u, ook in de politiek. Er is maar één vaste grond: God blijft regeren en Zijn Koninkrijk komt. Dat is het grote verhaal. De Bijbel wijst ons de weg van het Rijk van God. Daarnaar moeten we ons voegen”.

Zijn er vandaag nog wel positieve dingen te melden, zo vroeg de RPF-senator zichzelf af. Zijn antwoord was positief en hij wees daarbij op het christelijk-ecologisch manifest waarin bijbelgetrouwe christenen wijzen op de noodzaak van een bijbels milieubeleid in de breedste zin. „Aan het eind van de negentiende eeuw stonden de sociale vraagstukken centraal, nu is de schepping in het geding. Het gaat om een sociaal-ecologische rechtstaat. Beseffen we wel dat we leven in Gods schepping? Hij heeft ons alles gegeven. Wat gebeurt er? Het kapitaal wordt uitgebuit en wordt ten slotte vernietigd”. In dit verband kondigde Schuurman aan dat er binnen enkele weken een christelijk-ecologisch platform tot stand zal komen.

Dienstbaarheid
„We moeten niet de materiële welvaart najagen, maar dienstbaar zijn aan de (verre) naaste, dier en milieu. Christenen hebben een taak. We mogen lichtdragers zijn. Dat hebben we echter niet van onszelf”.

„Natuurlijk moeten we plannen maken en acties ondernemen, maar de vraag is vooral: Wie ben jij als christen in de politiek? Hoe kom je over in de godloze maatschappij: Ben je voorzichtig, ben je integer, heb je je naaste lief? Het is een Bijbelse opdracht: Weest heilig, want ik ben heilig”. „Het gebed is van enorme betekenis. Bid voor het land, weet je diep afhankelijk”.

In de Eerste Kamer werken de fracties van SGP, RPF en GPV nauw samen. „We spreken over 'onze' fractie en als we bij elkaar komen om de lopende zaken te bespreken, bidden we met en voor elkaar. Laten we de vrede zoeken en de gerechtigheid najagen en de troost is dat deze ons eens zal worden geschonken”, zo besloot de nieuwe lijsttrekker zijn speech.