Roza en Zeeland sluiten vrede

„Het is de afronding van een hele moeilijke en roerige periode”, aldus Roza. „Er was mij veel aangelegen om vrede te stichten met de provincie. Ik wilde er geen bad feelings aan over houden. Na een goed gesprek met gedeputeerde De Kok was het toch nog snel geregeld”.

Voor de door Roza gemaakte proceskosten en overige materiële claims krijgt de Veenendaalse accountant een bedrag van 1,4 miljoen gulden. Dat bedrag zou moeten worden betaald uit de pot “Risico-reserve Wet op de bejaardenoorden”. Het akkoord behelst verder een persbericht van de provincie waarin nog eens wordt benadrukt dat de accountant niet het door de provincie gemaakte verwijt treft. Ten slotte hebben Gedeputeerde Staten ook een brief verzonden aan de Stichting Zorgverlening van de Gereformeerde Gemeenten in Zeeland (voorheen de Stichting Rusthuizen der Gereformeerde Gemeenten) waarin de provincie terugneemt dat Roza uitgezonderd zou dienen te zijn van door de stichting te verrichten werkzaamheden.

De provincie buigt diep in het stof in de kwestie, die enkele jaren geleden de tongen in Zeeland losmaakte. In november 1993 gaf de provincie opdracht een accountantsonderzoek in te stellen bij de (toenmalige) Stichting Rusthuizen. Er waren sterke vermoedens gerezen over een onjuiste aanwending van de financiële middelen en de (financiële) administratie bij de stichting. Binnen de stichting leidde de spraakmakende affaire ertoe dat het dagelijks bestuur van de stichting het veld moest ruimen.

Vermoedens
Bij de provincie richtte de juridische strijd zich op de verstrekte subsidies en de jaarrekeningen, opgesteld door Roza. „De ons in eerste aanleg overgelegde rapporten bevestigden –zeker ten dele– onze vermoedens en dwongen gezien onze bestuurlijke verantwoordelijkheid tot nadere stappen”, aldus GS in hun toelichting op het voorstel aan Provinciale Staten. Volgens GS werd een en ander door het stichtingsbestuur niet ontkend. „Het nieuwe bestuur werkte ten volle mee aan het vervolg van de procedure, onder andere tot uiting komend in een besluit de jaarrekeningen 1990, 1991 en 1992 opnieuw te laten opstellen door een externe accountant”.

In juli 1994 ging de provincie Zeeland onder leiding van toenmalig gedeputeerde A. J. Dijkwel (D66) over tot het indienen van een klacht tegen Roza bij de Raad van Tucht. In 1996 kreeg de provincie ongelijk. Vervolgens ging het voor de provincie weer mis bij het College van Beroep voor het Bedrijfsleven. Dit college stelde de provincie in april dit jaar (opnieuw) in het ongelijk. „De door ons in het beroep alsnog verstrekte feiten en informatie zijn echter niet in het eindoordeel betrokken”, constateren GS enigszins spijtig. Het is een laatste verweer van de provincie, die toegeeft niet om de schadeclaims van Roza heen te kunnen. Gedeputeerde De Kok was vanmorgen niet bereikbaar voor een toelichting.

VB Accountants
Roza is tevreden. Op één punt in de kwestie zoekt hij nog genoegdoening. De provincie werd in de rusthuizenaffaire bijgestaan door VB Accountants en in latere instantie door Moret. Tegen hen diende Roza een klacht in bij de tuchtraad. Hij werd evenwel niet in het gelijk gesteld. Alleen VB werd vermaand om zorgvuldiger te zijn. Zowel VB als Roza is daartegen in beroep gegaan. „Ik ben het met beide uitspraken niet eens”, aldus Roza, die verwacht dat deze kwestie komend voorjaar in hoger beroep behandeld zal worden.

Van de Stichting Zorgverlening (voorheen Stichting Rusthuizen) heeft hij geen geld meer tegoed. „Het heeft even geduurd, maar inmiddels zijn alle rekeningen betaald”. Of hij ooit weer zal optreden voor de stichting, iets waarvoor de provincie groen licht heeft gegeven, is de vraag. Woordvoerder A. Wisse van de Stichting Zorgverlening liet vanmorgen weten dat het bestuur zich nog over de kwestie moet buigen.