Ficq: Loyaal aan Sorgdrager

Ficq is sinds 1 januari 1996 pg in Amsterdam, nadat Van Randwijck als gevolg van de IRT-affaire daar het veld had moeten ruimen. Ficq was pg in Arnhem. De functie in dat ressort wordt nu al weer twee jaar waargenomen door de in opspraak geraakte Steenhuis, pg in Leeuwarden.

Zijn trouw aan het ministeriële gezag bewees Ficq in 1996. Samen met oud-pg Ten Kate verrichtte hij een onderzoek naar het al dan niet nalatig handelen van de (hoofd-)officieren van justitie in de IRT-kwestie. Er lag een zeer belastend rapport van het Fort-team van de Rijksrecherche naar het functioneren van de RCID Kennemerland. Tot woede van de Rijksrecherche, van voorzitter Van Traa van de parlementaire enquêtecommissie en van de Tweede Kamer komt Ficq, in opdracht van Sorgdrager, met een rapport waarin alle misstanden met de mantel der liefde worden toegedekt.

Acht leden van het OM waren in opspraak gekomen. Dankzij het rapport van Ficq komt het niet tot ontslagen. Er worden slechts twee officieren van justitie (Van Capelle uit Amsterdam en Van der Veen uit Haarlem) overgeplaatst. Volgens Ficq viel de OM'ers weinig te verwijten gezien de omstandigheden en de destijds geldende normen. Sorgdrager wist niet hoe snel en hoe vurig zij de conclusies van Ficq in de Kamer moest verdedigen. De parlementariërs gingen uiteindelijk morrend akkoord.

Van Traa niet. Een jaar later publiceert de Rijksrecherche een gedenkboek naar aanleiding van haar 100-jarig bestaan. Van Traa uit daarin zijn ergernis over de wijze waarop de conclusies van het Fort-team door Ficq zijn genuanceerd en afgedekt. „Het zou toch te gek zijn”, schrijft Van Traa, „als de resultaten van het onderzoek van het Fort-team, dat 8 miljoen gulden heeft gekost en dat meer is dan de kosten voor de parlementaire enquêtecommissie, bestuurlijk blijven liggen? Het kan toch niet zo zijn dat aan de onderzoekjes van Ten Kate en Ficq meer waarde wordt toegekend? Dat is nou typisch Nederlands: er wordt alleen maar gekeken naar het laatste rapport. Alsof dat andere dat eerder verschenen is, niet meer van toepassing is”.

Op de achtergrond van de muiterij der pg's speelt –naar boze tongen beweren– nog een ander conflict mee. Het college van pg's, gesteund door een machtige ambtelijke staf (het parket-generaal), die op zich al een half ministerie vormt, is de afgelopen tijd weliswaar als één blok tegen het ministeriële gezag opgetreden, maar dat kan niet verhullen dat de heren pg's onderling in een zware concurrentietsrijd zijn verwikkeld. Nu Docters van Leeuwen en Steenhuis plaats moeten gaan maken, zullen de portefeuilles opnieuw worden verdeeld. Steenhuis had tot nog toe het zwaarste pakket. De politie, de rijksrecherche, fraudezaken en de informatisering vielen onder hem.

Ficq moet het onder meer doen met voetbalvandalisme, milieu en spionage. Door zich nu opnieuw loyaal aan Sorgdrager op te stellen heeft hij ongetwijfeld perspectief op een verbetering van zijn positie, zoals hij destijds ook is beloond met het pg-schap van Amsterdam. Hij uitte zijn dankbaarheid met een rapport tegen de conclusies van het Fort-team. Voor wat hoort wat, in de wereld waarin de principes van Macchiavelli het doen en laten beheersen.