Sutorius vreest pillenhandel via internet
Niet te ontkomen aan verruiming euthanasieVan onze binnenlandredactie AMSTERDAM Een verdere verruiming van de euthanasiepraktijk is onontkoombaar. Dat vindt de vroegere strafpleiter mr. E. Sutorius. Hij denkt aan euthanasie bij dementie en als mensen klaar zijn met leven. Sutorius zegt dat in een interview in het dagblad Trouw van zaterdag. Hij was betrokken bij vrijwel alle grensverleggende euthanasiezaken die de afgelopen twintig jaar in de strafrechtspraak aan de orde zijn geweest. Sinds kort is hij hoogleraar strafrecht aan de Universiteit van Amsterdam. Volgens de huidige regeling is een voorwaarde voor euthanasie dat er sprake is van ondraaglijk lijden en een uitzichtloze situatie. Sutorius geeft in overweging de grens te verleggen tot iemand die bijvoorbeeld al tien jaar niets meer heeft meegemaakt, volkomen geïsoleerd is komen te staan en geleidelijk ontluistert. Als de euthanasieregeling zou worden verruimd, heeft dat voor artsen tot gevolg dat patiënten een beroep op hen kunnen doen zonder dat er een terminale ziekte in het spel is. Sutorius zegt de verontrusting hierover te delen. Maar het alternatief zou wel eens erger kunnen zijn. Een ongebreidelde stroom van informatie en middelen. Bestelling van gevaarlijke medicijnen via internet. Medicijnen waar winst op wordt gemaakt, terwijl we niet weten wat ermee gebeurt. Mogelijk belanden ze in het verkeerde theekopje. Daarmee neemt hij afstand van het standpunt van de vroegere president van de Hoge Raad mr. H. Drion, die vindt dat een 'zelfmoordpil' beschikbaar gesteld moet worden aan mensen die klaar zijn met het leven. Logisch Sutorius vindt dat de geneeskunde een deel van de problemen zelf heeft opgeroepen. Vroeger overleden mensen aan een vrij korte, veelal infectieuze ziekte, zoals tbc of een longontsteking. In zekere zin was dat niet onprettig. Nu lijden mensen aan een te lang geworden leven. Accepteren we dat we zelf kunnen kiezen of en hoe we oud worden, dan hebben we de keuze in principe al gemaakt. Zelfbeschikking staat dan voorop, als een typische verworvenheid van onze westerse samenleving.'' De vroegere strafpleiter houdt rekening met de mogelijkheid dat de vraag naar euthanasie verdwijnt als dokters hun wapens eerder neerleggen. Dan overlijden we op ons zestigste in plaats van op ons tachtigste, op een waardige manier. Omdat we geen zin hebben in verdere behandeling van een ziekte. Sutorius voorziet dat de omstandigheden zullen dwingen dingen te ordenen. Daarbij zal de arts er niet aan ontkomen middelen beschikbaar te stellen en te controleren of euthanasie op een verantwoorde manier gebeurt. Hij vindt deze ontwikkeling logisch aansluiten op het al veel langer durende proces waarbij de mensheid zich ontworstelt aan de natuurlijke wetten. We zijn al heel lang van de Schepper weg. Waarom zouden we bij het gekozen levenseinde dan opeens halt houden? |