Nieuwe calvinisme vereist veel kritischer houding

Hoevelen hebben de idee van een theïstische evolutie al aangenomen, op eenzelfde wijze als Tim Keller? Foto: Tim Keller sprak in april op een conferentie van The Gospel Coalition in Indianapolis. beeld RD

Het ”nieuwe calvinisme” is op veel momenten gelijk aan antinomianisme en verwereldlijking van het christendom. Gelukkig is er nog genoeg goud te delven uit het oude calvinisme.

Terecht verscheen het kritische artikel ”Kwestie-Harris niet uniek bij new calvinists” (RD 17-8), over ontwikkelingen binnen het zogenaamde nieuwe calvinisme. Al langere tijd baart de grote invloed van deze beweging op de gereformeerde gezindte mij grote zorgen. Dat die invloed groot is, staat buiten kijf, gezien het grote aantal boeken vanuit deze beweging die in onze eigen kring verkocht worden.

Helaas is de gereformeerde gezindte weinig kritisch ten aanzien van theologen als John Piper, Timothy Keller en andere theologen van deze beweging, die tevens verbonden zijn aan de zogenaamde Gospel Coalition.

Graag zou ik willen wijzen op diverse grote evenementen die worden georganiseerd door verschillende kerken die het nieuwe calvinisme vertegenwoordigen. The Passion Conference en Regeneration Camp zijn twee van die grote evenementen. Ze trekken al jaren massa’s mensen. Vertegenwoordigers van het nieuwe calvinisme spreken er ieder jaar.

Een eerlijk onderzoek naar deze evenementen maakt veel duidelijk. Een zogenaamd reformatorische inhoud van het geloof krijgt er een volstrekt wereldse verpakking, die alle zintuigen moet prikkelen, maar vreemd is aan een Bijbelse verkondiging van het Evangelie. Het wil er bij mij niet in dat de heilige God een behagen schept in keiharde christelijke pop- of rapmuziek om massa’s in extase te brengen. John Piper en Tim Keller verbinden zich zonder moeite aan Lacrae, een ‘christelijke’ rapper, die zijn geld verdient met zijn hip-hopmuziek en videoclips.

Blasfemisch

In genoemd artikel werd ook verwezen naar een controverse rond de persoon van Marc Driscoll. Wie goed op de kleding van deze man en op zijn platvloerse redevoeringen let, kan er niet onderuit dat deze vertegenwoordiger van het nieuwe calvinisme een spotter is.

Van dat laatste werd ik overtuigd, toen ik enige jaren geleden een video van deze man bekeek waarin hij sprak over de humor van Jezus. Op blasfemische wijze sprak hij over de Zaligmaker. Van dit alles kan elke lezer of schrijver zich vergewissen door zelf op onderzoek uit te gaan op internet. Binnen een bepaald deel van onze zogenaamde refowereld - wat heet - is men van deze kritiek beslist niet gediend.

Voor mij is zonneklaar dat het nieuwe calvinisme op veel momenten gelijk is aan antinomianisme en verwereldlijking van het christendom. Dit hangt ongetwijfeld samen met de theologie van bovengenoemde mensen. Ik wil iedere lezer oproepen om te onderzoeken of mijn beweringen kloppen. Ouders, leer uw kinderen het Woord en de gereformeerde belijdenis, het calvinisme. Het nieuwe calvinisme is geen calvinisme.

Ongetwijfeld hebben Keller en Piper nuttige dingen gezegd. Over het zevende gebod en daarmee samenhangende onderwerpen zijn ze misschien wel radicaler dan theologen in Nederland. Dat mag ons een voorbeeld zijn. Toch moeten we beducht zijn voor deze beweging.

Seculiere denken

Wie kan vandaag nog onderscheiden? Een theoloog? Als hij van God geleerd is! En dan zijn de gave van onderscheid en de bediening der genade nog steeds nodig. Het kerkelijk nieuws laat ons zien dat veel gereformeerde theologen het seculiere denken integreren in hun Schriftvisie en ethiek. Hoevelen hebben de idee van een theïstische evolutie al aangenomen, op eenzelfde wijze als Tim Keller?

Over de theologie van genoemde voorgangers zou nog veel te zeggen zijn. Piper, Keller en Driscoll zijn niet hetzelfde. Het nieuwe calvinisme laat zich niet zomaar onder een noemer brengen. Er is echter nog genoeg goud te delven uit het oude calvinisme.

De auteur is predikant van de hersteld hervormde gemeente Achterberg-Rhenen.

2019-08-17-katZA4-harris-2-FC-V_webOok evangelicals uiten kritiek op kuisheidsregels Joshua Harris