Abortuspraktijk gaat van kwaad tot erger

Pro-abortus demonstranten bij het Europees Parlement. beeld ANP

Francis Schaeffer, de bekende christelijke apologeet uit de tweede helft van de vorige eeuw, waarschuwde begin jaren zeventig al ernstig voor een glijdende schaal in de abortuspraktijk. Zijn boodschap: het begint met het weghalen van een vroege foetus en het eindigt met het doden van voldragen baby’s. Voorstanders van vrije abortus reageerden toen furieus. Misselijkmakende bangmakerij, zo was hun harde oordeel. Zo ver zou het volgens hen nooit komen. Schaeffer en zijn medestanders werden niet serieus genomen. Ze stonden buiten de discussie.

Inmiddels is wel duidelijk dat de in 1984 overleden Schaeffer niet zo ver bezijden de waarheid zat. In Amerika is de discussie losgebarsten over het aborteren van baby’s, zelfs nog op het moment dat de vrouw aan het baren is. En er zijn ethici en politici die niet schromen nog een stap verder te gaan: wanneer een boreling ernstig lichamelijke gebreken heeft of slechts met grote moeite levensvatbaar is, moet het volgens hen mogelijk zijn deze te laten sterven. Dat kan actief, door een dodelijke medicatie te geven, dat kan passief, door de noodzakelijke medische zorg te onthouden.

Nu moeten we wel voorzichtig zijn om hierin al te snel conclusies te trekken. Er zijn situaties waarin overduidelijk is dat een baby geen overlevingskansen heeft. Geen enkele medische behandeling zal baat hebben. In die situatie kan het beter zijn om niet allerlei experimenten te doen, maar als arts terug te treden voor de majesteit van de dood. Dat is echter iets anders dan af te zien van medisch ingrijpen omdat de ouders denken het niet te kunnen opbrengen te zorgen voor „imperfect leven.”

Tijdens de behandeling van het voorstel van de Democratische afgevaardigde Kathy Tran in het Congres van de staat Amerikaanse staat Virginia gaf deze toe dat ze late abortus wil toestaan wanneer een moeder er mentaal niet aan toe is om voor een kind te zorgen. Het wetsvoorstel haalde het niet, maar het feit dat het werd ingediend, geeft wel een richting aan. Te meer, omdat in de staat New York de late abortus inmiddels wettelijk is verankerd. Voortaan is daar abortus mogelijk als de vrouw gezondheidsrisico loopt.

Dit wijdse, niet nader gedefinieerde begrip vervangt de voorwaarde dat abortus mag als het leven van de vrouw gevaar loopt. Op subtiele wijze worden de grenzen opgerekt. Dat dit ook echt de bedoeling is, toonde de gouverneur van de staat New York aan door belangrijke gebouwen in de stad New York in feestverlichting te laten zetten.

De Amerikaanse prolifebeweging waarschuwt dat het nog maar even zal duren voordat de baby direct na de geboorte aan een medische inspectie wordt onderworpen om te bepalen of die mag blijven leven of niet. Bangmakerij? Dat zou te wensen zijn. Maar gelet op de ontwikkelingen in de achterliggende decennia zou het weleens realiteit kunnen worden. Het verlangen naar perfect leven is soms meedogenloos.