Christelijke moeder verdient meer dan bosje bloemen op Moederdag

Moederdag is geen goed idee, vindt dr. Albert Mohler. Sentiment en een bosje bloemen zijn een slecht surrogaat voor het eerbetoon dat christelijke moeders verdienen.

Moederdag in zijn huidige vorm is ontstaan in Amerika. In 1858 organiseerde Anna Reeves Jarvis de voorloper van Moederdag als een manier om te protesteren tegen de slechte omstandigheden op het platteland in het oosten van de VS. Toen Anna Jarvis in 1905 stierf, beloofde haar dochter –ook een Anna– het politieke activisme van haar moeder in ere te houden door een landelijke Moederdag in het leven te roepen. De vrouwen achter Moederdag waren ervan overtuigd dat vrouwen moreel superieur waren door hun ervaring van het moederschap.

Het duurde niet lang of de invulling van Moederdag werd gekaapt door de commercie. Dat gebeurde vroeg genoeg om Anna Jarvis woedend te maken, maar ze vocht een achterhoedegevecht tegen bloemisten, marktkooplui en anderen die geld konden verdienen aan Moederdag. Toen Jarvis stierf, had ze spijt dat ze het idee van Moederdag ooit had bedacht.

Tegenwoordig scoort Moederdag hoog in de lijst met de jaarlijkse gelegenheden die zorgen voor veel consumentenbestedingen. Iedereen heeft bijna wel iemand om op Moederdag in het zonnetje te zetten. Met grootmoeders, schoonmoeders en andere moederfiguren erbij zorgt dit voor een enorme piek aan consumentenuitgaven.

Voor Anna Jarvis was dit al voldoende om spijt te hebben van haar idee, maar dit consumentisme is nog niet het ergste wat er met Moederdag gebeurt. Nog veel erger is de vloedgolf van sentimentaliteit die vermomd wordt als genegenheid en eerbetoon. Sentiment is wat ervoor zorgt dat Moederdag zo uitbundig wordt gevierd. Wij Amerikanen krijgen een goed gevoel als we het moederschap huldigen en een paar dollars uitgeven aan te dure kaarten, bloemen en eten, en onszelf ervan overtuigen dat we op deze manier onze moeders eren.

Maria

De christelijke visie op moederschap heeft meer te maken met moed en trouw dan met sentimentaliteit. Neem de moeders in de Bijbel. Jochebed legde haar baby in een biezen kistje en trotseerde het gebod van de farao dat alle Hebreeuwse jongetjes gedood moesten worden. Rachel, de moeder van Jozef en Benjamin, stierf terwijl ze Benjamin het leven gaf. Hanna beloofde haar zoon aan God en gaf Samuel al op jonge leeftijd over aan de dienst in het huis des Heeren. Maria, de moeder van Jezus, riskeerde schaamte en eerverlies om de Zaligmaker te baren en zo alle christenen een voorbeeld te geven van moedige en onbevreesde gehoorzaamheid. Ze was erbij toen Jezus Christus werd gekruisigd.

Een bosje bloemen lijkt hier niet echt op zijn plaats. Christenen moeten zich verzetten tegen de trend om moederschap te reduceren tot sentimentaliteit. Vooral die sentimentaliteit die ondermijnt wat moeders echt moeten vertegenwoordigen: zorg, moed, dapperheid, toewijding, trouw, discipline en vertrouwen op God.

Loflied

Moederdag is een slecht idee omdat het de werkelijkheid van trouw moeder-zijn ondermijnt en trouwe moeders berooft van hun ware glorie. Moeders die eerbetoon verdienen, krijgen kaarten en bloemen en worden meegenomen uit eten, terwijl in plaats daarvan een loflied tot eer van God aangeheven zou moeten worden. Moeders die eigenlijk geen eerbetoon verdienen, krijgen dat wel, alleen maar omdat ze moeder zijn. Kinderen, jong en oud, die hun moeder door het jaar heen met woord en daad negeren en zonder eerbied bejegenen, proberen hun schuld af te betalen door van Moederdag een groot feest te maken.

Maar ook al is Moederdag een slecht idee, het is onmogelijk om deze dag te negeren. Hoe ondankbaar is een zoon of dochter (of echtgenoot) die een eerbetoon aan moeder op Moederdag achterwege laat? Daarom zet ik met mijn zoon en dochter zowel hun moeder als mijn schoonmoeder in het zonnetje. We hebben een feestmaal en we geven kaarten met een persoonlijke boodschap. We geven cadeautjes en bellen met mijn moeder, die elders in de VS woont.

Laten we ervoor zorgen dat het bij Moederdag om meer gaat dan sentiment. De moeders die we moeten eren zijn degenen die hun kinderen opvoeden in de lering en vermaning van de Heere, die hun huwelijk in ere houden, trouw zijn en de Bijbel als leidraad nemen bij de opvoeding van hun kinderen. Dat zijn moeders die de tijdgeest weerstaan, hun kinderen beschermen tegen gevaar, in hun gezin de Bijbelse tucht en orde handhaven en hun kinderen voeden met de onvervalste melk van het Woord van God.

Deze moeders verdienen voortdurend eerbetoon, en hun loon is groot in de hemelen. In de tussentijd doen een bosje bloemen en een kus op Moederdag geen kwaad. Het is alleen niet genoeg.

De auteur is president van het Southern Baptist Theological Seminary in Louisville, Kentucky. Dit artikel is overgenomen van zijn weblog www.albertmohler.com.