Recensie: Telemann door The Counterpoints

De titel ”De Twistzieke Dame”, volgens het boekje „misschien wel een knipoog naar Telemanns eigen niet al te gelukkige liefdesleven”, karakteriseert Telemanns muziek treffend. In zijn tijd werd er geruzied tussen de ouderwetse stroming die consequent wilde vasthouden aan het oude contrapunt, waarbij alle stemmen gelijkwaardig zijn, en een meer melodieuze, galante stijl van componeren.

Bij Telemann voltrok zich deze ‘strijd’ in zijn eigen muziek, met verrassend resultaat, getuige deze cd. Dit opvallend rijpe debuutalbum van The Counterpoints –vier jonge musici– laat overtuigend horen dat Telemann toe is aan een comeback. Wat een inventiviteit en wat een variatie aan vormen en klankkleuren! De goed doordachte programmering, in een uitgekiende volgorde, zorgt voor een gevarieerd geheel. Blokfluitist Thomas Triesschijn schittert in het hoge register, cellist Petr Hamouz en klavecinist Aljosja Mietus voorzien de muziek van een betrouwbare en enthousiasmerende basis en muzikale vrienden als Kristen Witmer (sopraan in cantate ”Die Zufriedenheit”), hoboïst Robert de Bree en contrabassist Alon Portal (in het afsluitende concerto) geven extra klankkleur aan het ensemble.

Violiste Matthea de Muynck speelt prachtig viool (loepzuiver, persoonlijk en krachtig) én zorgt door haar invloed vanuit het middenregister voor een perfecte balans qua tempo, klankkleur, dynamiek en tempo.

The Counterpoints (en hun sponsors) mogen trots zijn op deze uitzonderlijk frisse en kwalitatief hoogstaande debuut-cd.

La Querelleuse – The Counterpoints & Friends – George Philipp Telemann; Etcetera; € 21,50; bestellen: www.etcetera-records.com

Vivace, uit: Trio Sonata in g minor (TWV 42:g9)

Aria ”Fraget nicht, vergnügte Freunde”, uit cantate ”Die Zufriedenheit” (TWV 20:29)

Adagio, uit: Concerto à 4 in a minor (TWV 43:a3)