Recensie: Pianist Wouter Harbers met ”Sounds of Silence”

Pianist Wouter Harbers zal bij de meeste lezers bekend zijn vanwege het winnen van het EMG-concours in 2011. Inmiddels heeft hij na twee eerdere cd’s een derde uitgebracht: ”Sounds of Silence”, een album gevuld met vijftien nummers uit het niemandsland tussen klassieke en lichte muziek. Muziek om bij weg te dromen.

Dat laatste overkwam mij af en toe tijdens het beluisteren van deze cd: alles langzaam, veel sequensen, veel herhalingen. Goed als achtergrond op een receptie, maar geen muziek die je nieuwsgierig maakt of op andere wijze boeit. De variatie komt dan ook alleen uit de bezetting, die soms bestaat uit vioolsoli van Robert Cekov en het strijkkwintet Romance. Laatstgenoemd ensemble speelt slechts een bescheiden rol en had wat mij betreft best wat meer op de voorgrond mogen treden.

Op de kwaliteit van de uitvoering valt weinig aan te merken. Deze musici verstaan hun vak en weten hoe ze dit repertoire zo effectvol mogelijk voor het voetlicht moeten brengen. Helaas, juist het repertoire is de zwakte van deze cd. De populariteit van componist Einaudi is voornamelijk te danken aan zijn filmmuziek, maar zonder beeld blijft er weinig van over, zoals in ”Nuvole Bianche”: zes minuten van hetzelfde.

Dan liever het Adagio uit Bachs Vioolconcert in E met een muzikaal vertolkte pianopartij (fraaie aanslag!). Ook het ”Sometimes when it rains” van Lavland en ”Çhi Mai” van Morricone vormen de gunstige uitzonderingen in dit wat kleurloze landschap.

We kijken uit naar een mogelijke revanche, die al geslaagd zou zijn door het aanbrengen van meer afwisseling met enkele klassieke stukken, al dan niet in een gearrangeerde versie.

Sounds of Silence – Wouter Harbers (piano), Robert Cekov (viool), strijkkwartet Romance; STH Records (1418202); € 14,90; bestellen: www.wouterharbers.nl

I Giorni (Einaudi)

Adagio (Bach)

Eliza's Aria (Kats-Chernin)