Recensie: Evelina Vorontsova speelt Rachmaninoff

Wat bepaalt of iemand als een ster wordt gezien of niet? Die vraag dringt zich op bij het beluisteren van de cd waarop pianiste Evelina Vorontsova een Rachmaninoffprogramma speelt.

Vorontsova heeft heel wat prijzen gewonnen, 25 jaar geleden, nam al eerder een verzamel-cd op bij STH, en toch is volgens haar site haar agenda zo’n beetje leeg. Toch is dit pas haar tweede cd. Onbegrijpelijk! Toen ik haar in 2002 interviewde, gaf ze aan graag eens een cd met Rachmaninoff te maken. Gelukkig is het nu zover.

De muziek is de Russische op het lijf geschreven. De cd bevat de tweede sonate, de Corelli-variaties (”La Follia”) en de ”Moments Musicaux”, een doorsnee van het oeuvre van haar landgenoot. Daarmee heeft ze het zich niet gemakkelijk gemaakt. Met name bij de sonate heeft ze veel concurrenten, maar Vorontsova kan uitstekend staande blijven, dankzij haar onberispelijke techniek maar ook dankzij haar invoelende manier van spelen. Ze kruipt in de huid van Rachmaninoff, zijn emoties zijn de hare, zonder dat dit tot onprofessioneel gedaver leidt. Integendeel, het is uitermate transparant spel. Ook van die ‘dikke’ Rach-akkoorden, zoals in het derde ”Moment Musical”, mis je geen noot.

De voortreffelijke opname helpt daar natuurlijk bij, en de helder geïntoneerde Steinway niet minder. Heel blij ben ik ook met de andere werken op de cd.

Wie de pianomuziek van Rachmaninoff niet kent, moet maar eens beginnen met de Corelli-variaties. Een toegankelijk werk, maar het heeft alles van de componist: briljante passages, ingetogenheid, hier en daar neerslachtigheid, maar vooral... Ja, wat is dat toch? Het is Rachmaninoff, gespeeld door Evelina Vorontsova!

Rachmaninoff – Evelina Vorontsova; STH Quality Classics (1416092); € 16,90; bestellen: www.sthrecords.nl

Allegro agitato, uit: Sonata nummer 2 (opus 36)

Variations on a Theme of Corelli (opus 42), variatie 1: Poco piu mosso

Allegretto, uit: Moments Musicaux (opus 16)