„Waak op refo-school voor Schriftkritiek”

Ds. M. Golverdingen in 2014. beeld RD, Anton Dommerholt

„Schriftkritiek kan een reëel gevaar gaan betekenen voor onze scholen. Ds. Golverdingen waarschuwde hier ernstig tegen. Het gaat hier om het bestaansrecht van een reformatorische school.”

Bestuurder Dick van Meeuwen van het Hoornbeeck College en het Van Lodenstein College zei dat woensdagmiddag in Gouda tijdens een symposium over de pedagogische nalatenschap van dr. M. Golverdingen.

Volgens Golverdingens zoon Anthonie was zijn vader kritisch over een al te optimistische kijk op de zelfsturende leerling, maar geen tegenstander van alle nieuwe ontwikkelingen. „Mijn vader wees op de drie punten van het driestarsymbool: gezin, kerk en school. Hij werkte op alle drie de fronten, op hoop van zegen.”

Ds. Golverdingen had volgens zijn zoon veel kennis, een brede interesse, waardering voor alle geledingen in de school en een allergie voor pestgedrag. Elke preek, les of lezing bereidde hij grondig voor.

Volgens oud-rector Daan Vogelaar van de Pieter Zandtscholengemeenschap was Golverdingens onderwijsvisie geworteld in de gereformeerde traditie, de gezinspedagogiek van de Nadere Reformatie en de neocalvinistische beginselen van dr. H. Bavinck c.s. Opvoeden in de vreze des Heeren was voor ds. Golverdingen de kern. Diverse vernieuwingen konden volgens Vogelaar op zijn „milde instemming” rekenen, maar hij nam duidelijk stelling als de identiteit van het reformatorisch onderwijs werd bedreigd.

Volgens Vogelaar worstelde ds. Golverdingen met de secularisatie: „Het sein moet op rood; onze jongeren, onze leerlingen zijn in groot gevaar.”

„Ik wil graag dienstbaar zijn aan de eigen kring”, die uitspraak van Golverdingen is neerlandicus Cor Bregman nooit vergeten. „Laat de aandacht allereerst uitgaan naar de vraag of onze lespraktijk wordt genormeerd door het gezag van de Heilige Schrift”, zei Bregman. „Laten we leren luisteren naar Christus’ stem.”

Vorming

Van Meeuwen stelde dat Golverdingens openingswoorden van de VGS-jaarvergaderingen het karakter van een onderwijstijdrede hadden. „Hij verdiepte zich in de maatschappelijke ontwikkelingen die het onderwijs zouden kunnen raken. Daarbij was hij niet star conservatief in de zin van: het is gevaarlijk, we moeten alles bij het oude houden. Op grond van het gereformeerde denken zal het reformatorisch onderwijs wel een behoudend karakter hebben, maar dat is niet hetzelfde als een star conservatisme, wat helaas ook in de wereld van de reformatorische scholen te vinden is.”

Dr. Golverdingen stelde het vormingsdoel centraal, dat in alle aspecten van het schoolleven moest doorwerken. Gebeurt de bezinning daarop niet te fragmentarisch? vroeg Van Meeuwen zich af.

Verbondsvisie

Ds. Golverdingen wilde waken bij de leer. „Ook hier is hij wijs en genuanceerd. De onderlinge verschillen, die vaak met de visie op de kerk en op het verbond verband hielden, moeten niet op en via een reformatorische school uitgespeeld worden.”

Hopelijk blijven we de stichting van reformatorische scholen als een wonder zien, zei Van Meeuwen. Gevraagd naar de overdracht van de inspiratie van de eerste generaties uit de reformatorische scholen wees prof. dr. Bram de Muynck op het belang van blijvende vorming van het onderwijspersoneel. „We hebben niet meer de grote bijeenkomsten van de GOLV, met indrukwekkende toespraken. We moeten het vuur nu op een eigentijdse manier doorgeven.”