Veluws heideschaap heet ook wel Jacobschaap

Veluws heideschaap. beeld Christien Mouw

Wanneer je al wandelend of fietsend ergens op de Veluwe een kudde schapen op de hei aantreft, is dat altijd een prachtig gezicht. Het lijkt op een plaatje dat uit een boek gescheurd is, afkomstig uit vervlogen tijden. Hier schijnt de tijd stil te blijven staan. Op het aloude Veluwse veld komt een mens tot zichzelf. En werpt een blik naar boven, naar de hemel. Goddank dat die rust in ons overbevolkte land nog te vinden is!

De schaapskuddes die hier over de Veluwe rondtrekken, behoren praktisch allemaal tot het Veluws heideschaapras. Door de komst van kunstmest in de jaren zestig dreigde het zeldzame huisdierras uit te sterven. Een zorgvuldig fokbeleid zorgde ervoor dat het weer fors in aantal is toegenomen. De huidige kuddes dienen voor begrazing van natuurterreinen om ongewenste opslag te voorkomen.

Kenmerkend voor dit type schaap is de gebogen kop die tot achter de oren onbewold is en de kromme, zijdeglanzend behaarde ramsneus. Het is een groot, lang en hoogbenig schaap met een langharige, afhangende vacht. Op kop en poten komen soms voskleurige vlekjes voor. Zoals dat bij vele oude rassen het geval is, is de herkomst van dit Jacobschaap onbekend. In ieder geval verkoos Jakob alle gestippelde en gevlekte schapen uit de kuddes van Laban.