Roemeens zorgenkind kan niet zonder hulp

GBS kinderbijbelverhalenboekje . beeld HCR
5

Officieel mag er in Roemenië –sinds 2007 lid van de Europese Unie– geen armoede zijn. De werkelijkheid is anders. „Maar daar staat tegenover dat het verspreiden van het Evangelie vrucht draagt.”

Dat zegt Pleun Eikelboom, voorzitter van Stichting Hulpverlening Christenen in Roemenië (HCR). De stichting bestaat maandag 25 jaar.

Wat begon als hulp aan verwaarloosde kinderen, groeide uit tot een compleet gezondheidscentrum in Roemenië. Een vast onderdeel is de hulp aan en de opvang van meisjes in probleemsituaties. Vervolgens kwam er revalidatie van kinderen met een lichamelijke of verstandelijke beperking bij. Kinderen met autisme krijgen in Centrul Delfinul (Centrum Dolfijn) therapie.

Dramatisch

Drijvende kracht achter dit alles is André Muit, één van de mannen van het eerste uur. Middels zijn Asociatia Betania zijn diverse medische en sociale zorgvoorzieningen gerealiseerd, die nu voor 80 procent door de overheid worden gesubsidieerd. Maar, waarschuwt Eikelboom: „Roemenië is een van de meest corrupte landen van de EU. Elk jaar moet Muit knokken voor de laatste cent. Overheidsfunctionarissen hebben vaak één belang voorop staan: hun eigen belang.”

Pleun Eikelboom en André Muit bij gelegenheid van het 20 jarig bestaan van Asociatia Betania in 2015. beeld HCR

Hulpverlening Christenen in Roemenië heeft alleen Muit in dienst. Als eindverantwoordelijke in Bacau leidt hij de organisatie en bouwt die verder uit.

HCR richt zich onder meer op evangelisatie en op hulp aan 120 gezinnen in crisissituaties. Eikelboom: „De maatschappelijke situatie is vaak dramatisch. In Bacau kom je nauwelijks thuis- en ouderenzorg tegen. Zwangerschap op 12-jarige leeftijd komt nog te vaak voor. Ook economisch zijn er flinke tegenstellingen. Grote delen van het platteland zijn niet op riolering aangesloten. De kloof tussen rijk en arm wordt steeds groter.”

Ex-kickbokser

Voor HCR werken twee evangelisten, Luigi Rosca en Ciprian Tomita, die het Evangelie brengen en ook maatschappelijk werk verrichten. Eikelboom: „Ciprian is ex-crimineel en -kickbokser. Als je met hem meeloopt, hoor je hem na twee zinnen de naam van Jezus noemen. Het is wonderlijk wat voor verhalen je hoort van mensen die door het Evangelie gegrepen zijn, bijvoorbeeld door middel van evangelisatie in de gevangenis.”

Hulp aan kinderen in wintertijd. beeld HCR

Toen de deur naar het Westen in 1989 openging, kwamen er allerlei kwalijke invloeden binnen. Eikelboom relativeert echter de bedreiging van secularisatie en kerkverlating. „De meeste Roemenen hebben het Evangelie nooit gehoord. Je hebt de grote Roemeens-Orthodoxe Kerk die niet geïnteresseerd is dat mensen het Evangelie leren kennen. Zij houden, zoals dat heet, de liturgie gaande, ook als er geen publiek is.”

De zorg voor de toekomst is om de achterban van de HCR blijven te binden. Eikelboom: „We hebben een aantal enthousiaste werkgroepen en ons blad gaat naar 10.000 adressen. Maar mensen binden zich steeds minder aan een organisatie en geven hun geld liever een projecten, wat ze ook nog eens per maand bedenken. Maar we hebben liever twaalf keer vijf euro dan één keer zestig euro. Er zijn gelukkig ondernemers die actief meedenken. De uitdaging is om in Nederland de aandacht voor Roemenië vast te houden. Er is daar weliswaar geen nood zoals in Mozambique, maar de vraag naar hulp blijft onverminderd groot, met name onder kansarmen.”

stichtinghcr.nl

HCR bestaat 25 jaar

Stichting Hulpverlening Christenen in Roemenië (HCR) is sinds 1994 actief in Bacau, in Noordoost-Roemenië. De stad bevindt zich in één van de armste gebieden van de Europese Unie.

HCR zet zich in voor de opvang van kwetsbare kinderen, jongeren en gezinnen, alsook voor evangelisatie. Dat gebeurt in samenwerking met plaatselijke kerken, waaronder de Biserica Evangelica Romania (BER).

HCR richtte in 1995 Asociatia Betania op. Deze Roemeense stichting was nodig voor de vereiste erkenning en om aan duurzame hulpverlening te kunnen werken.