„Kruisdragen in Egypte dagelijkse realiteit”

Christelijke vrouwen in Egypte. beeld EPA EPA

„Laten we ons huiswerk doen, zodat de kerk niet verdwijnt. Niet in Egypte en niet in Nederland. Laten we ophouden met klagen en oog hebben voor het krachtenveld waarin we staan. De kerk in Egypte is levend en levendig, juist in deze moeilijke tijden waarin kerken in brand worden gestoken en christenen vermoord.”

Die boodschap gaf dr. Atef M. Gendy, rector van het Evangelisch Theologisch Seminarie (ETSC) in Caïro, zaterdag de 2500 bezoekers op de 104e zendingsdag van de GZB (Gereformeerde Zendingsbond in Gorinchem mee.

Christenen in Egypte –10 procent van de bevolking– hebben het moeilijk. Ze worden door de moslims achtergesteld en gediscrimineerd. Moslims en christenen leven in twee werelden. „Christenen moeten zich niet terugtrekken, maar laten zien dat ze er zijn. Ondanks dat veel jonge mensen zich gefrustreerd van de kerk afkeren”, zei dr. Gendy.

Veel mensen op het platteland van Egypte trekken naar de hoofdstad Caïro in de hoop daar werk te vinden. Meestal valt die droom in duigen. Ze komen terecht in wijken waar ze leven van het uitzoeken van afval. Kerken zijn daar niet. Daarom wil de partnerkerk van de GZB in Egypte nieuwe gemeenten stichten.

Ondanks de bedreigingen en de opkomst van de militante islam in Egypte en omliggende landen zijn er sinds de Arabische lente in 2011 grote kansen voor de kerk om het Evangelie te delen, stelde dr. Geny. „De kerkleiders roepen op geen wraak te nemen voor het in brand steken van kerken. Het kruisdragen is voor ons geen theologische recept, maar dagelijkse realiteit.”

Dr. M. Klaassen, predikant van de hervormde gemeente in Sliedrecht, stond stil bij de geschiedenis van Jozef in Egypte. „Laat de kerk in Egypte en de kerk hier zich spiegelen aan Jozef.”

Hij tekende Jozef als beeld van Jezus en als beeld van de kerk. „Ondanks de bedreigingen en de verleidingen bleef Jozef overeind. Jezus hield hem staande. Kennelijk was er een droom voor nodig. Schoven bogen voor Jozef, maar zijn schoof bleef staan. Met die droom hou je het als christen en als kerk vol”, aldus de predikant.

Die spiegel hield ook legerpredikant ds. P. van Duijvenboden de aanwezigen voor. „De Heere Zelf houdt het vuur van de kerk brandend. Zij zal niet verdwijnen wanneer broeders en zusters wereldwijd elkaar zien in de Geest van Christus”, zei hij.

Een gemeente die zich opsluit, zit niet op haar plek, was de boodschap van ds. Samer Karam, onlangs afgestudeerd aan de ETSC in Caïro en nu predikant in een dorp ten zuiden daarvan. Als student ontdekte hij nood onder de jeugd waarmee die niet bij de kerk terecht kon. „Dat was mijn roeping om er voor jongeren te zijn.”

Volgens ds. Karam is het beeld van christenen in Egypte vaak negatief. De media zijn daar debet aan. „Na de Arabische lente ís het voor ons gemakkelijker om met moslims over het geloof te praten”, stelde hij. „De Nederlandse kerken moeten vrijuit van hun geloof durven getuigen, ook onder de jeugd. Zij zijn de toekomstige leiders van de kerk”, aldus ds. Karam.

Volgens dr. Willem-Jan de Wit, namens de GZB als docent verbonden aan de ETSC in Caïro, is het thema van de zendingsdag, ”Laat de kerk niet verdwijnen”, een gebed en een oproep aan elkaar.

In een reflectie op het thema van de zendingsdag memoreerde oud-voorzitter ds. K. van Meijeren dat zending hem veranderd heeft. „De contacten met christenen in andere culturen hebben mijn zicht op Gods kerk sterk verbreed”, zei hij.