Kroonbede: bidden en danken om vrijheid

Theoloog des Vaderlands prof. dr. Stefan Paas sprak dinsdagavond tijdens de jaarlijks Kroonbede in de Waalse Kerk in Den Haag. Deze keer was het thema: ”Bidden om vrijheid”. beeld Gerhard van Roon

„Vrijheid is wat je doet met de keuzes die je maakt. Geen keuze is geen vrijheid.” Dat zei Theoloog des Vaderlands prof. dr. Stefan Paas dinsdagavond tijdens de jaarlijks Kroonbede in de Waalse Kerk in Den Haag.

De Kroonbede is een initiatief van verschillende Haagse kerken en wordt traditiegetrouw gehouden in de week voorafgaand aan Prinsjesdag. Deze keer was het thema: ”Bidden om vrijheid”.

In zijn welkomstwoord zei ds. M. Groen, predikant van de christelijke gereformeerde Nebokerk in Den Haag, dankbaar te zijn voor een samenleving waarin mensen –75 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog– in vrijheid mogen leven. „Maar zijn we ook dankbaar voor de vrijheid die God ons geeft door Zijn Zoon? Zijn we wel vrij? Gunnen we elkaar vrijheid? Wat is ten diepste échte vrijheid?”

Schreeuw

Over wat echte vrijheid is, sprak Paas, hoogleraar missiologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam en de Theologische Universiteit Kampen. Hij wees op Exodus 1, waarin het gaat over het volk Israël dat door de farao in Egypte werd onderdrukt. De farao had Jozef niet gekend. „Betekende dit dat hij het volk dan maar moest onderdrukken? Zo mogen wij ook niet heersen over wie wij niet kennen.”

De Israëlieten schreeuwden om vrijheid. Aan de „top van de vrijheid” heerste farao, zei Paas. De Egyptische koning deed wat hij wilde, bang voor alles en iedereen die zijn vrijheid bedreigde. Bang voor de Israëlieten die steeds talrijker werden. Die werden „afgebeuld” en voortdurend mishandeld.

Bovendien moesten alle jongetjes die geboren werden, gedood worden. Twee vroedvrouwen gehoorzaamden het bevel van de farao niet. Ze maakten een andere keuze, want zij hadden ontzag voor God. God zegende het werk van deze vroedvrouwen, zodat het volk zich sterk uitbreidde. Uiteindelijk werden de Israëlieten bevrijd van de slavernij.

Chris van Dam, sinds 2017 lid van het CDA voor de Tweede Kamer, vertelde wat geloof en bidden voor hem als mens en politicus betekenen. „Als kind was ik gewend om te bidden. Van wat oma voor de maaltijd bad: „Vader, Die al ’t leven voedt, kroon onze tafel met Uw zegen”, begreep ik niet veel.”

Noodbidder

Als Kamerlid is bidden voor hem „onregelmatig bidden.” Zijn gebed is niet meer plichtmatig. „Als ik bid, dan formuleer ik zelf de tekst.”

Van Dam, die kerkelijk betrokken is bij de protestantse Bethelkapel in Den Haag, ziet zich als een „noodbidder.” Dat betekent voor hem: God te hulp roepen als de nood aan de man is.

Stil zijn voor God vindt Van Dam een groot goed. „Stil zijn brengt je dicht bij God.”

Dr. René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland en voorheen predikant van de Marcuskerkgemeente in Den Haag, bad voor de overheid. Ds. Bettelies Westerbeek, buurtpredikant en kerkpionier van ”Geloven in Moerwijk”, sprak een gebed voor de samenleving uit. Elroy George, senior-pastor van de Good News Church International, bad voor voor de wereld.