Discussie over verklaring van verbondenheid

Tientallen kerken en gemeenschappen ondertekenden op 29 mei in Dordrecht de verklaring van verbondenheid. Volgens de Nederlands gereformeerde emeritus predikant ds. D. Westerkamp stelt die verbondenheid maar weinig voor. Dr. J. van der Graaf, oud-secretaris van de Gereformeerde Bond, is het niet met hem eens. beeld Dirk Hol

Tijdens de nationale synode in Dordrecht op 29 mei tekenden enkele tientallen kerken en gemeenschappen een verklaring van verbondenheid. Die verbondenheid stelt weinig voor, stelde ds. Dick Westerkamp onlangs in OnderWeg. Dr. Jan van der Graaf klom daarop in de pen.

Ds. Westerkamp, emeritus predikant binnen de Nederlands Gereformeerde kerken, constateerde twee weken geleden in zijn column in kerkelijk magazine OnderWeg dat in Dordrecht ook „vrijzinnige kerken” vertegenwoordigd waren. Hij vindt het „versluierend om te doen alsof je als orthodoxe christenen daarmee één bent.” Vrijzinnigen gebruiken volgens hem christelijke woorden, maar bedoelen daarmee „iets totaal anders.”

Dr. Jan van der Graaf, oud-secretaris van de Gereformeerde Bond, reageerde in een brief kritisch op het betoog van ds. Westerkamp. Hij vindt het jammer dat ds. Westerkamp de vrijzinnige kerken niet bij name noemt. „Dan had u deze rechtstreeks en onverhuld kunnen aanspreken.”

Volgens dr. Van der Graaf –die de verklaring van verbondenheid zelf heeft getekend– is er in Dordt „geen vrijzinnig woord gevallen.”

Hij wijst erop dat de geloofsbelijdenis van Nicea tijdens de bijeenkomst het kader vormde voor de verklaring van verbondenheid. „Dat we in de gebrokenheid van het kerkelijke leven zo ver (...) terug moeten gaan om nog enige verbondenheid uit te kunnen spreken, is veelzeggend. Maar is dat ook niet hoopgevend?”

Ds. Westerkamp stelde op zijn beurt in een brief de vraag of Van der Graaf het met hem eens is dat er in de huidige tijd sprake is van een „waarheidscrisis.” „Als we in de kerk niet zuinig omgaan met de betekenis van woorden, wie dan nog wel?” Ds. Westerkamp vraagt zich af of kerken moeten doen alsof ze één zijn terwijl bekend is dat er kerken zijn waar in zijn ogen het waarachtige Woord van God en vrijzinnigheid gelijke rechten hebben.

De predikant vreest dat de kerken met de verklaring een stap hebben gezet naar nog meer „verhulling van de waarheid” en „emo-geloof.” „Er zijn kerken die elke week om historische redenen de geloofsbelijdenis opzeggen, en daar ondertussen geen snars meer van geloven, blijkens wat ze verder zeggen en de moraal die ze uitdragen. Is dat niet een aanfluiting en een belediging van God?”