Helpende hand voor opvoeders

beeld RD, Anton Dommerholt
3

Opvoeden is niet gemakkelijk. Recent verschenen twee boekjes, bedoeld om opvoeders te ondersteunen bij hun taak.

Het ene is van klein formaat, maar met ‘grote’ inhoud. De auteurs, Steef de Bruijn en Steven Middelkoop, schreven een leerzaam boekje over praten met je kind over media. De auteurs putten uit hun ervaringen bij onder andere Mediawijzer en Yona, een lifestylebeweging voor en door jongeren.

Het boekje heet niet iPhone of iPad maar ”iParents”. Het heeft ongeveer de maat van een mobieltje. Qua lay-out is het een aantrekkelijk boekje dat met zijn zonnig gele kaft een lichtpunt wil zijn in de opvoedingspraktijk van alle dag.

De schrijvers gaan moeilijke onderwerpen niet uit de weg. Pestgedrag, sexting, porno en seksualiteit komen in de media aan de orde en daarom ook in dit boekje. Ouders krijgen informatie, praktische tips, lees- en kijktips, gespreksvoorbeelden, Bijbelteksten met betrekking tot het onderwerp en spreuken van bijvoorbeeld Boston en Calvijn.

De inleiding meldt dat het boekje geen naslagwerk is, maar een „handzaam informatief boekje dat aanzetten biedt voor het gesprek in het gezin.” Het gebed wordt als heel belangrijk genoemd: doen wat we kunnen in afwachting van Gods zegen.

Mooi is dat besloten wordt met hoe een christen online present kan zijn: als een stad op een berg en als het zout der aarde. „Dan gaat het niet over ons ”doen” en ”delen”, maar over ons ”zijn”. Present zijn, op die plaatsen waar wij ons geroepen weten. Maar dan geheel anders.”

Het boekje is echt een aanrader voor elke opvoeder. Het kost daarbij slechts 2,95 euro.

Het tweede boekje heet ”Opvoeden is gekkenwerk” en is geschreven door Jos de Kock. Jos is godsdienstpedagoog en universitair docent praktische theologie. Hij gaat in zijn boekje in elf hoofdstukken in op de drijfveren van opvoeders.

De auteur schrijft in hoofdstuk 1: „Het (opvoeden) is een hoop gedoe. Het gedoe is wel zo veelomvattend en alles doordringend dat je als opvoeder maar zelden het gevoel van controle hebt.” Het boekje eindigt met de opmerking: „Opvoeding is een hoop genade. Voor opvoeders om zich aan over te geven. Voor kinderen om te ontvangen. Zoveel gedoe en zoveel genade. Opvoeden is gekkenwerk.”

In dit verhaal mis ik de verticale lijn. Bij opvoeden komt veel kijken, dat klopt. Toch is opvoeden ook Genade met een hoofdletter. Genade van God, Die kinderen geeft als leenpanden. Ik mis in het boek het aspect dat opvoeden ook een voorrecht en een zegen is. Geen gekkenwerk, maar genadewerk.

In het boekje wordt verder niet geheel duidelijk wat de functie is van de kaders ”Opvoeders aan het woord”. Ook zijn deze door de kleine witte letters op een donkergrijze achtergrond lastig te lezen. De auteur schrijft veel vanuit eigen ervaring, dat is fijn en aansprekend. Wel gebruikt hij ingewikkelde zinnen met gerust 30 à 35 woorden.

”Opvoeden is gekkenwerk” is naar mijn mening meer een studieboek dan een boek om gezellig op de bank met een kop koffie erbij te lezen. De kleine letter en eveneens kleine regelafstand zijn niet bevorderend voor de leesbaarheid. Kortom: voor opvoedkringen en wellicht studenten van de pabo is het boekje beter geschikt dan voor thuisgebruik.

Boekgegevens

”iParents. Praten met je kind over media”, Steef de Bruijn en Steven Middelkoop; uitg. De Banier, Apeldoorn, 2017; ISBN 978 94 029 0154 2; 87 blz.; € 2,95; ”Opvoeden is gekkenwerk”, Jos de Kock; uitg. Royal Jongbloed, Heerenveen, 2017; ISBN 978 90 635 3722 7; 106 blz.; € 12,50.