Florien Vaessen had geen tijd meer om even adem te halen op het werk

beeld iStock
2

Ze werkt jarenlang in een managementfunctie op het hoofdkantoor van ABN AMRO. Op een ochtend staat Florien Vaessen klappertandend onder de douche. Op, uitgeput, helemaal leeg. Ziek van haar werk.

Onder de titel ”Op de bank” beschrijft Vaessen, sinds 2015 zelfstandig adviseur op het gebied van marketing en communicatie, haar ervaringen in een managementfunctie. De ondertitel stemt niet vrolijk: ”Hoe ik ziek werd van mijn werk. Net als een miljoen andere Neder landers”.

Vaessen wilde een „eerlijk, realistisch en hopelijk herkenbaar verhaal” schrijven over hoe ze vastliep, waarbij ze zelfkritiek niet schuwt. Het grootste deel –meer dan honderd pagina’s– beslaat de periode van 1987 tot 2012, toen ze in een management functie bij ABN AMRO werkte. Daarna werd ze ziek.

Het was de tijd dat ze zeker honderd mails per dag beantwoordde, vergaderingen voorzat en beslissingen nam. Haar agenda liep vol met soms negen of tien afspraken per dag. „Het betekent niets anders dan dat er geen minuut pauze tussendoor is om na te denken of even rustig adem te halen.”

Met een vlotte pen belicht Vaessen tal van situaties die ook voor mensen die niet in de bankwereld werken herkenning zullen oproepen, zoals conflicten en frustraties op de werkvloer, beoordelings gesprekken en vergaderingen. Ze stelt vast dat haar werkweek op den duur voor zeker 60 procent uit vergaderen bestond, met veel agendapunten die niet de essentie van haar werk raakten.

Hilarisch

Op bijna hilarische wijze beschrijft ze een training voor managers. Ze hebben zich in nette vrijetijds kleding in een partytent op een landgoed verzameld en noteren hun ideeën op zelfklevende memo blokjes in fluorescerende kleuren. Ook belicht Vaessen diverse typen werknemers, onder wie de vermijders, die er vooral op gericht zijn „het leven in de kantoor jungle zo aangenaam mogelijk te maken.” De vechters verdeelt ze onder in de princi piëlen, die vol vuur op de barricaden staan, en de bitteren, die de moed enigszins hebben opgegeven.

Na jaren hard werken loopt Vaessen vast. Naast de ongemakken van het ziek-zijn ervaart ze het thuis ernstig vermoeid op de bank zitten als een periode van bezinning. Ze ontdekt „de weldaad van de stilte. De waarde van stil zitten en stil zijn. In tegenstelling tot praten, doen, overtuigen.”

Snelheid verlagen

Na ruim vijf maanden keert ze terug in haar oude, competitieve werkomgeving, maar niet direct in haar vorige functie. Dit blijkt niet gemakkelijk, mede door onhandige opmerkingen van haar baas. Uiteindelijk kiest ze er, na gesprekken met een coach, voor om afscheid te nemen van de bank en voor zichzelf te beginnen. Nu ervaart ze haar werk weer als bevredigend en inspirerend.

Vaessen belicht tal van zaken die een rol kunnen spelen bij burn-out raken, vooral vanuit een persoonlijke invalshoek. Haar vroegere collega’s kunnen sommige zaken anders hebben ervaren dan zijzelf. Deze publicatie, die ook de nodige achtergrondinformatie over gezondheid en werk bevat, biedt de lezer de mogelijkheid in de spiegel te kijken en zich af te vragen hoe hij functioneert in zijn baan en welke risico’s hij wellicht loopt om opgebrand te raken.

Iedere werknemer én werkgever kan er voor zichzelf lessen uit halen en zich bijvoorbeeld voornemen de snelheid in zijn werk iets te verlagen, al zal de praktijk wellicht weerbarstiger blijken dan de theorie. „Misschien zou iets minder spoed juist heel heilzaam zijn om wat rust en reflectie te brengen in de gejaagde manier waarop we tegenwoordig aan het werk zijn.”

----

Boekgegevens

”Op de bank. Hoe ik ziek werd van mijn werk. Net als een miljoen andere Nederlanders”, Florien Vaessen; uitg. Balans, Amsterdam, 2016; ISBN 978 94 600 3142 7; 240 blz.; € 17,95.