Leer handwerken van oma

Foto Stock Exchange

Als je vroeger je rapport, kreeg was het niet het allerbelangrijkst als daar prachtige cijfers op prijkten voor rekenen, taal en lezen.

Je moeders hart zwol pas op van trots als ze voorlas: gedrag 8, vlijt 8, netheid 8. En ja, voor een meisje was het toch ook wel van belang als er een mooi cijfer stond achter Nuttige Handwerken!

Iedere dinsdag kregen alle meisjes op mijn school van een speciale juf handwerkles. Terwijl de jongens in het lokaal achterbleven en daar typische jongensdingen deden, verdwenen de meisjes naar het handwerklokaal. Alle vaardigheden werden aangeleerd: haken, breien, borduren. En als je een beetje doorwerkte mocht je ook knopen en met vilt werken. Ik had geluk, want ik vond handwerken leuk. Maar voor wie daar niets aan vond, moet een kwelling geweest zijn, denk ik nu.

Zelf ben ik altijd erg blij geweest met wat ik op handwerkles leerde. Toen ik eenmaal getrouwd was, bewezen die vaardigheden me al snel nut. Aanvullende naailessen zorgden ervoor dat ik er mijn hand niet voor omdraaide om kleding voor de kinderen of mezelf te naaien. Een couponnetje van de markt en, rrrrrrrt, voor een prikkie toverde ik wat uit de naaimachine. Als er iets gerepareerd of hersteld moest worden, was dat ook geen probleem. En kwam ik er niet uit, dan kon ik bij mijn moeder terecht. Die wist altijd wel een oplossing.

Toen er steeds meer goedkope kledingwinkels kwamen, raakte het financiële nut van zelf naaien op de achtergrond. Eerlijk gezegd heeft de naaimachine jarenlang staan te verstoffen en kwam ze alleen voor reparatiesop tafel.

Niet alleen had het nut, ik beleefde vooral veel lol aan handwerken. Hoe heerlijk is het om iets leuks en persoonlijks te creëren. En hoe rustgevend is het om al breiend je gedachten te ordenen terwijl er iets moois van de naalden glijdt.

Het vak Nuttige Handwerken is inmiddels wegbezuinigd. Als er iets aan handwerken op de basisschool gedaan wordt, is dat meestal onder leiding van moeders of vrijwilligers. Er is een generatie opgegroeid die niet heeft leren handwerken. Behalve dat deze vrouwen een hoop plezier missen, moet het toch wel erg ongelukkig voelen om nog geen knoop te kunnen aanzetten.

In deze tijden van crisis zie je de naaiateliers floreren. Mensen kunnen niet zelf meer een zoom in een rok leggen of een broek korter maken. De naaiateliers worden vaak gerund door mensen van buitenlandse komaf. Turken en Afghanen bijvoorbeeld. Die hebben in hun eigen land voor kleermaker geleerd en kunnen dat beroep hier in praktijk brengen. Het is fijn dat deze ateliers er zijn en dat mensen hun kleding laten repareren in plaats van die weg te gooien. Toch zou het niet nodig moeten zijn dat je voor een simpele zoom naar een atelier moet. Ieder die in de gelegenheid is om Nuttige Handwerken te leren zou ik daartoe aansporen. Is het niet voor het nut, dan toch wel voor de lol! Misschien op les bij oma?

Teunie Luijk is echtgenote en moeder en houdt de weblog www.eenvoudigleven.blogspot.com bij.